ที่บ้าน
บอกว่าพวกเธอไปตามหาหลี่หมู่แล้ว
แต่หลี่หมู่ไม่ยอมกลับ แถมยังด่าทอพวกเธอเสีย ๆ หาย ๆ อีกต่างหาก
คนตระกูลหลี่ได้ฟังก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ด่าว่าหลี่หมู่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง
ด้วยนิสัยจองหองของพวกเขา ย่อมไม่มีทาง ‘ลดตัว’ ไปง้อหลี่หมู่อีกแน่
หลี่หลานกับหลี่เสี่ยวหงก็บรรลุเป้าหมาย
พวกเธอไม่มีทางไปเกลี้ยกล่อมหลี่หมู่ให้กลับมาหรอก
ขืนไปชวน ไอ้กระจอกนั่นต้องรีบตะครุบโอกาสตอบตกลงทันทีแน่ ๆ
ซึ่งมันจะง่ายเกินไปสำหรับคนอย่างหลี่หมู่
ไม่นาน การฝึกสามวันก็จบลง
เช้าวันที่สี่
ป้อมปราการเหนือทางเข้าแดนเหวในเมืองเถี่ยโส่วคึกคักสุด ๆ!
แปดโมงเช้า
ลานกว้างบนป้อมปราการเนืองแน่นไปด้วยผู้คน
แต่ส่วนใหญ่กลับไม่ใช่ตัวนักเรียน แต่เป็นบรรดาผู้ปกครองที่แห่กันมา
ศึกแรกที่แดนเหวมีความเสี่ยงถึงชีวิต
นักเรียนทุกคนอาจจะต้องจบชีวิตลงในการต่อสู้ครั้งนี้ก็ได้
ถึงแม้โอกาสจะน้อย แต่ทางกองทัพก็ต้องอนุญาตให้ญาติพี่น้องเข้ามาชมการแข่งขันเพื่อส่งกำลังใจ
แม่ น้า น้าเขย และน้อง ๆ ของหลี่หมู่มากันพร้อมหน้า
เฉินเจียฉีกับเฉินเจียเฟิงถึงขนาดยอมโดดเรียนเพื่อมาเชียร์พี่ชายโดยเฉพาะ
หลี่หมู่กำลังจะไปรายงานตัว
แม่กับน้าก็เอาแต่กำชับให้
