าให้คนละชิ้นก็พอแล้ว”
ถึงจะเพิ่งรู้จักกันได้แค่วันเดียว แต่หลี่หมู่ก็สนิทกับทุกคนในห้องไปแล้ว
หยอกล้อกันได้อย่างเป็นกันเอง
“ลูกพี่ นี่นายจะเลื่อนระดับง่ายดายขนาดนี้เลยเหรอ?”
“ทำเอาฉันแอบคิดว่าฉันเองก็ทำได้เหมือนกันนะเนี่ย!” เซียวหลิงถงบ่นอุบ
“ก็ติดแหง็กมาตั้งนานแล้ว พอดีได้จังหวะเหมาะ ๆ ก็เลยทะลุขึ้นมาได้ไง” หลี่หมู่แถไปเรื่อย
“งั้นตอนนี้นาย… อยู่ขั้นสองแล้วเหรอ?”
นักเรียนหญิงคนหนึ่งถามด้วยความตกใจ
พอเห็นหลี่หมู่พยักหน้า สีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนเป็นแปลก ๆ เหมือนพร้อมใจกันนึกอะไรขึ้นมาได้
“เป็นอะไรกันไปหมด?” หลี่หมู่ถามอย่างงุนงง
ทุกคนทำหน้าเศร้า ๆ แล้วหันไปมองประตูเชื่อมระหว่างตู้โดยสารทั้งซ้ายและขวา
ตรงนั้นไม่ได้มีแค่นักเรียนโรงเรียนเฮยสุ่ยที่มามุงดู แต่ยังมีนักเรียนจากโรงเรียนอื่นอีกอย่างน้อยสามโรงเรียน!
ตอนที่หลี่หมู่ทะลุชั้น แสงมันสว่างวาบขนาดนั้น คนพวกนี้ก็ต้องเห็นกันหมดอยู่แล้ว
เซียวหลิงถงถอนหายใจเฮือกใหญ่
“ดีใจด้วยนะหลี่หมู่ แต่ถ้ามีโรงเรียนอื่นมาทาบทามนายล่ะก็ อย่าลืมโก่งราคาเรียกผลประโยชน์ให้ตัวเองเยอะ ๆ ล่ะ”
พูดจบ เพื่อน ๆ ทุกคนก็พากันเดินกลับไปนั่งที่ของตัวเองอย่างเง
