ทหารยามขมวดคิ้วมุ่น มองพวกเธออย่างไม่เข้าใจ
จู่ ๆ มาพูดชื่อบ้านตัวเองทำไม?
เขายังคงตั้งท่าระวังภัยเตรียมพร้อม
ทหารยามก็แบบนี้แหละ ถ้าคุณพูดดีกับเขา เขาก็จะดีตอบ
แต่ถ้าใครคิดจะใช้อำนาจบาตรใหญ่มาข่มล่ะก็…
พวกเขาไม่กินเส้นด้วยหรอก!
หลี่เสี่ยวหงกับหลี่หลานก็ขมวดคิ้วเหมือนกัน
“ฟังไม่รู้เรื่องรึไง?”
“พวกเราคือคนของตระกูลหลี่แห่งเขตตะวันออก! เราจะมาเลือกม้าสองตัว!”
พอเห็นท่าทีจองหองของพวกเธอ น้ำเสียงของทหารยามก็เย็นเยียบลงทันที
“ม้าศึกของกองทัพ ไม่ขายให้คนนอก! แลกได้ด้วยแต้มสมทบและแต้มผลงานเท่านั้น!”
หลี่เสี่ยวหงปรี๊ดแตกทันที
นอกจากจะไม่ให้ฟรีแล้ว ยังไม่ให้ใช้เงินซื้ออีกเหรอ?
“น้องชายฉันมีพรสวรรค์ระดับ S นะ! หลี่เสี่ยวหาวไง! ตระกูลหลี่แห่งเขตตะวันออก แกไม่เคยได้ยินชื่อเหรอ?”
ทหารยามตอบกลับเสียงเย็นชา
“เคยสิ ตระกูลที่ไปแย่งพรสวรรค์ระดับ S ของคนอื่นมาไงล่ะ!”
ฉินจ้านเย่เป็นพวกบ้าการต่อสู้ เลยไม่ค่อยสนใจข่าวสารบ้านเมืองเท่าไหร่
แต่พวกทหารยามพวกนี้ก็ยังใช้ชีวิตอยู่ในสังคม ย่อมต้องเคยได้ยินวีรกรรมของตระกูลหลี่กันมาบ้าง
เมื่อกี้ตอนที่เห็นฉินจ้านเย่มากับหลี่หมู่ พวกเขาก็ยังแอบนึกถึงเรื่องนี้อยู่เลย