ลับเข้าโรงเรียนเฮยสุ่ย
ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าประตูโรงเรียน หลี่หมู่ก็ได้กลิ่นอาหารหอมฉุยเตะจมูก
บนลานกว้างของโรงเรียน โต๊ะนักเรียนถูกนำมาเรียงต่อกันเป็นแนวยาวเหยียด
บนโต๊ะเต็มไปด้วยอาหารละลานตา ทั้งผลไม้ ขนมหวาน หม้อไฟ เนื้อตุ๋น เครื่องดื่ม มีครบทุกอย่าง
รุ่นพี่ปีสองหลายคนกำลังช่วยกันจัดเตรียมสถานที่อย่างขะมักเขม้น
เซียวหลิงถงอธิบายให้หลี่หมู่ฟัง
“นี่คืองานเลี้ยงของโรงเรียนเราน่ะ จัดขึ้นเพื่อเลี้ยงต้อนรับเด็กใหม่ที่เพิ่งกลับจากค่ายฝึกโดยเฉพาะเลยนะ”
“ท่านผู้อำนวยการบอกว่า อยู่ในแดนเหวพวกเราคงกินไม่อิ่มนอนไม่หลับ พอกลับมาก็เลยต้องบำรุงกันชุดใหญ่”
“งานนี้จัดเลี้ยงต่อเนื่องกันตั้งสามวันเลยนะ”
“ถึงโรงเรียนเราจะมีทรัพยากรน้อย แต่บรรยากาศก็อบอุ่นเป็นกันเองมากเลยนะ”
จากคำพูดของเซียวหลิงถง ก็พอจะเดาได้ว่าเขาเองก็อยากให้หลี่หมู่เรียนที่นี่ต่อ
เพียงแต่เขาไม่ได้พูดออกมาตรง ๆ เพราะรู้ดีว่าทุกคนมีสิทธิ์เลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ตัวเอง เขาแค่พูดทิ้งท้ายไว้ให้คิด
แต่พอพูดจบ เซียวหลิงถงก็ยังอดถอนหายใจด้วยความเสียดายไม่ได้อยู่ดี
