มันน่าหมั่นไส้จริง ๆ
เขาถึงได้แถมประโยคแทงใจดำตอกกลับไปให้ในตอนท้าย
เดินออกมาจากคอกม้า
หลี่เสี่ยวหงกับหลี่หลานกัดฟันกรอดด้วยความแค้นใจ
“เวรเอ๊ย ทำไมวะ?”
“ไอ้ขยะชั้นต่ำนั่นกลับได้ม้าศึกจากกองทัพ”
“ทีฉันแค่อยากได้ม้าศึกมาขี่อวดบารมีบ้าง มันจะยากอะไรนักหนา?”
หลี่เสี่ยวหงกำหมัดแน่นด้วยความเจ็บใจ
ส่วนหลี่หลานก็ควักโทรศัพท์ออกมา
“เรื่องนี้ต้องรายงานให้ท่านย่ารู้!”
“ใช่ โทรเลย!”
ข้อมูลจากสองสาวถูกส่งตรงถึงตระกูลหลี่ ในตอนที่ตระกูลหลี่กำลังประชุมครอบครัวกันอยู่พอดี
แม่เฒ่าหม่านั่งเด่นเป็นสง่าอยู่ตรงหัวโต๊ะ
ทุกคนในครอบครัวกำลังช่วยกันคัดกรองรายชื่อแขกเหรื่อจากทั้งแวดวงธุรกิจและการเมืองที่แห่กันมาขอร่วมงานด้วยในช่วงนี้
แต่ก็มีเรื่องหนึ่งที่ทำให้พวกเขาแอบหงุดหงิด
ถึงจะมีคนมาขอพบเยอะแยะ แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นแค่พวกปลาซิวปลาสร้อย
ระดับบิ๊กเบิ้มจริง ๆ ยังไม่มีใครแสดงท่าทีอยากจะร่วมธุรกิจด้วยเลย
ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป ตระกูลหลี่คงเจาะตลาดได้ยาก
“แม่ครับ จากที่ยัยหลานเล่ามาเมื่อกี้ ดูเหมือนหลี่หมู่จะสนิทกับนายทหารระดับสูงในกองทัพจิ้นหยวนนะ”
ลุงใหญ่วางสายโทรศัพท์ลง เขาเปิดลำโพงให้ทุกคนได้ยินกันถ้วนหน้
