วกกับวิชากำลังภายในอันทรงพลัง ทำให้พลังโจมตีรุนแรงถึงขีดสุดก็เถอะ
แต่ร่างกายเขามันรับภาระไม่ไหวนี่สิ
ส่วนฉินจ้านเย่นั้นยิ่งตกตะลึงหนักกว่าเดิม
เขาอยู่ระดับหวงขั้นแปด กำลังจะก้าวขึ้นสู่ขั้นเก้าแล้วนะ!
ไอ้หนูหลี่หมู่ที่เพิ่งจะอยู่แค่ขั้นหนึ่ง พลังมันต่างกันราวฟ้ากับเหว!
แต่มันกลับฟาดเขาจนต้องถอยหลังไปตั้งหลายก้าว พลังโจมตีบ้านี่มันอะไรกัน?
“เยี่ยม! เยี่ยมมาก!! เห็นชัดหรือยัง!!”
ฉินจ้านเย่ดีใจสุดขีด ชี้หน้าหัวหน้าซ่งและคนอื่น ๆ
“เข้าใจอะไรบ้างไหม?”
หัวหน้าซ่งหันขวับไปถามบรรดาอาจารย์ด้วยความตื่นเต้น
แต่กลับแทบไม่มีใครตอบอะไรเขาเลย เพราะทุกคนกำลังดำดิ่งอยู่ในภวังค์ของการฟาดอันสุดแสนจะวิจิตรพิสดารเมื่อครู่นี้
แต่ละคนทำท่าทางราวกับกำลังจับทวนหรือกระบองล่องหน ฟาดฟันอากาศไปมา
ทำท่าเหมือนคนโดนผีเข้า ร่ายรำกันอย่างบ้าคลั่ง
บางคนก็พึมพำอะไรไม่รู้อยู่คนเดียว
ศาสตราจารย์สวีเดินเข้ามาหาหลี่หมู่ ฉีกยิ้มกว้างจนหน้ายับย่น แล้วพูดว่า
“พ่อหนุ่ม ฉันมีเรื่องอยากจะขอร้องเธอหน่อย”
“ว่ามาเลยครับ” หลี่หมู่โค้งตัวรับ
“เธอช่วย… เข้าไปในห้อง แล้วอธิบายอะไรให้พวกเราฟังหน่อยได้ไหม?”
“เธอก็เห็นแล้วนี่ ว่าคนพวกน
