ิกโพลงกว้างสุดขีด!
ตึง! เสียงปะทะดังกึกก้อง
ฉินจ้านเย่ถึงกับถูกกระแทกถอยหลังไปครึ่งก้าว!
ดวงตาของเขาเบิกกว้างเป็นประกาย เขากระชับดาบในมือแน่น พร้อมเอ่ยชม “ยอดเยี่ยมมากไอ้หนู! โชว์ให้พวกนี้ดูอีกสักรอบซิ!”
หลี่หมู่รับปากเขาไว้แล้ว ก็เลยต้องจำใจโชว์อีกรอบ
คราวนี้ ศาสตราจารย์สวีวัยหกสิบกว่าปี ถึงกับชูสองมือขึ้นฟ้าด้วยท่าทางสุดโอเวอร์!
“เบิกตาดูให้ดี! ดูให้เต็มตา! จับตาดูให้ดีนะโว้ย!!”
และที่น่าตลกก็คือ บรรดาอาจารย์ในแผนกวิจัยกว่าครึ่ง กลับขยี้ตาตัวเองแรง ๆ อย่างเอาเป็นเอาตาย
แล้วเบิกตากว้างจ้องหลี่หมู่ตาเขม็ง
ภาพที่เห็นมันช่าง… ตลกขบขันซะไม่มี
หลี่หมู่นิ่งอึ้งไปชั่วขณะ
ก็แค่วิชาระดับพื้นฐานอย่าง ‘หลิวหยุนสามสั่น’
คนพวกนี้คงมีวิชาดี ๆ ติดตัวกันเป็นกระบุง และมันก็คงไม่ใช่วิชาที่ยอดเยี่ยมที่สุดด้วยซ้ำ
แล้วทำไมศาสตราจารย์ประจำเขตการทหาร ที่แม้แต่ระดับผู้บัญชาการพยัคฆ์ยังต้องเกรงใจ ถึงได้เสียอาการหนักขนาดนี้?
ทันใดนั้น เขาก็สัมผัสได้ถึงคำคำหนึ่งจากศาสตราจารย์สวี หัวหน้าซ่ง และบรรดาอาจารย์พวกนี้…
คลั่งไคล้!
คนพวกนี้เหมือนแม่ไก่ที่ขยันออกไข่จริง ๆ พวกเขาทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างเพื่อไข่ใบนี้
เขาจึงถ
