ร่างกายนักเรียนก็เถอะ แต่อยู่ใต้ชายคาเขา ก็ต้องก้มหัวให้เขาบ้างสิ!
นี่มันถิ่นของเขานะเว้ย
ไอ้ผมแดงหัวเราะเยาะ มันหงุดหงิดเรื่องจ้าวเหม่ยถิงมาเต็มกลืนอยู่แล้ว
กะว่าพอโชว์พาวข่มขวัญเด็กพวกนี้เสร็จ ก็จะลากนักเรียนหญิงสวย ๆ ไป ‘ติวเข้ม’ แบบตัวต่อตัวซะหน่อย
ไม่นึกเลยว่าจะเจอตัวตึงโผล่มาฉีกหน้ามันต่อหน้าคนตั้งเยอะตั้งแยะ
มันชี้ไปที่พื้นตรงหน้าทีละคำชัดเจน
“ฉันสั่ง! ให้แก! ก้าว! ออก! มา!”
หลี่หมู่ยิ้มเยาะ รอยยิ้มเย็นยะเยือก
“ผมจะพูดอีกครั้ง ผมมาเข้าค่ายฝึก ถ้าแกกล้ายกขาขึ้นมาเตะผมอีกล่ะก็ ผมจะหักขาหมา ๆ ของแกซะ ผมพูดคำไหนคำนั้น…”
“ฮ่าฮ่าฮ่า… ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า…”
ไอ้ผมแดงหัวเราะลั่นด้วยความโกรธจัด ยิ่งหัวเราะก็ยิ่งดัง
ทันใดนั้น สีหน้าของมันก็เปลี่ยนเป็นอำมหิต ขาขวาตวัดเตะกวาดมาด้วยพลังลมปราณรุนแรง
เป้าหมายคือต้นขาของหลี่หมู่!
หลี่หมู่ล้วงมือไปที่หู แล้วกระแทกลงพื้นอย่างแรง!
ตึง!
กระบองเหล็กดำกระแทกพื้นดังสนั่น ขวางทางเท้าของไอ้ผมแดงพอดิบพอดี
ไอ้ผมแดงเบรกไม่ทัน หน้าแข้งฟาดเข้ากับกระบองเต็มแรง
ยังไงซะมันก็เป็นถึงนักรบระดับสอง พลังปราณระเบิดออกมาคุ้มกายทันที
ถึงจะเตะกระบองกระเด็นไปได้ แต่หน้าแข้