บทที่ 458 ผู้บำเพ็ญเพียรแห่งราชสำนักเต๋าช่างแข่งขันกันดุเดือดนัก
ลวี่หยางก็จากจ้าวซวี่เหอไปอย่างรวดเร็ว
“ลาก่อนท่านพี่จ้าว เรามิอาจเหมาะสมต่อกันอีกต่อไป ภายภาคหน้าท่านต้องไปเป็นโล่เนื้อในกรมตรวจการสวรรค์ ก็มิอาจคู่ควรกับข้าแล้ว เราจงเลิกรากันเถิด”
“บุญคุณแต้มผลงานที่เจ้าติดข้าไว้ในชาติที่หก ครั้งนี้ข้าจะไม่ทวงคืน”
“ช่างเป็นผู้ใจกว้างเสียจริง”
ส่วนร่างใหม่ที่จะเข้าครอบครองนั้น ลวี่หยางได้ร่ายคาถาเพ่งพินิจเหตุและผล แล้วจึงเลือกเอาหนึ่งในบรรดาหัวหน้ากองของกรมตรวจการสวรรค์ที่อยู่ตรงหน้า
“ในที่สุดก็จบเสียที”
เมื่อเห็นกำลังพลกลุ่มใหม่เข้าประจำการ หัวหน้ากองน้อยแห่งกรมตรวจการสวรรค์ นามสวีอัน ก็อดถอนคำกล่าวมิได้ “เจ้าว่าพวกนี้จะเหลือรอดกันกี่คน?”
“เจ้ามีเวลาห่วงคนอื่นด้วยหรือ?”
หัวหน้ากองน้อยอีกคนหัวเราะพลางว่า “อีกไม่นานพวกเราก็จะถูกส่งไปทะเลสาบตงถิงแล้ว เกรงว่าอายุขัยเราคงไม่ยืนยาวกว่าพวกกำลังพลพวกนั้นหรอก!”
“ก็ไม่แน่หรอก”
หัวหน้ากองน้อยสวีอันส่ายศีรษะเบา ๆ “ข้าได้ยินมาว่าพวกมังกรแท้จริงกลุ่มนั้นถูกผู้ใหญ่ในราชสำนักตักเตือนแล้วว่าจะวางตนสงบ เชื่อฟัง และช่วยทางราชสำนักจัดการดูแลทะเลสาบตงถิง เราไปครานี้ก็เพียงทำท่าให้ดูราวกับเสี่ยงอันตราย ตามจริงแล้วกลับเป็นงานสบาย…มิเช่นนั้นท่านผู้ใหญ่หลิวจะไปได้อย่างไร?”
แม้ยศตำแหน่งของหัวหน้ากองน้อยสวีอันจะไม่สูงนัก แต่ก็มิใช่คนเขลา
หากทะเลสาบตงถิงเป็นแ
