บทที่ 459 บัญญัติแห่งมรรคาแคว้นเซียน!
ยามดึกสงัด ภายในถ้ำบ่มเพาะของสวีอัน
ในเวลานั้น สวีอันยังคงนั่งสมาธิเข้าฌาน หากแต่เขามิได้ตระหนักเลยว่า ภายในทะเลแห่งจิตสำนึกของตน บัดนี้กลับมีสิ่งแปลกปลอมที่แตกต่างโดยสิ้นเชิงดำรงอยู่
“บัญญัติแห่งมรรคาแคว้นเซียน…”
ลวี่หยางเงยหน้า แววตาเต็มไปด้วยความสนใจ พลางทอดมองท้องฟ้า ในห้วงคำนึงยังคงรำลึกถึงความทรงจำที่ได้จากการคำนวณกับอ๋องพิทักษ์ทักษิณแห่งราชสำนักเต๋าอู๋ไท่อัน
ดินแดนทั้งสี่แห่งในใต้หล้า ราชสำนักเต๋านับว่ามีลักษณะพิเศษที่สุด
บัญญัติแห่งมรรคาแคว้นเซียนเชื่อมโยงผู้คนทุกผู้ทุกนาม หากแต่มิได้ใช้วิธีความเป็นหนึ่งใจเดียวกันบังคับอย่างแดนสุขาวดี หากเป็นการจงใจร้อยเรียงสร้างระเบียบดังเช่นปัจจุบัน
ยศขุนนางเก้าลำดับ ก็คือหลักพื้นฐานของบัญญัติแห่งมรรคาแคว้นเซียนและจากรากฐานนั้น กำเนิดเป็นหกกรม ซึ่งเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงต่อวิถีชีวิตของประชาชนชาวเจียงตงทั้งปวง และจากหกกรมนั้นก็แตกแขนงเป็นตำแหน่งมากมายหลากหลาย ตำแหน่งขุนนางเหล่านี้ก็พร้อมใจกันห้อมล้อม วนเวียนอยู่รอบๆตำแหน่งมรรคผลแห่งฟ้าดินทั้งสี่
[พฤกษาพื้นราบ][ปฐพีข้างทาง]
[ทองคำเปลว][ปฐพีมหาพรรค]
ตำแหน่งมรรคผลทั้งสี่สาย ถูกแบ่งกันครองโดยโอรสสวรรค์แห่งราชสำนักเต๋าและสามมหาเสนาบดีซึ่งราชวงศ์เทียนอู๋สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุ ส่วนตำแหน่งสามมหาเสนาบดีนั้นหมุนเวียนอยู่ในสามฝ่ายอำนาจ
คล้ายกับดินกำแพงเมือง
