“หยุดนะ!!”
ความโกรธของซุนหลงถูกแทนที่ด้วยความกลัวจับใจ มันแผดเสียงร้องลั่น
ด้วยสัญชาตญาณเอาตัวรอด มันรีบรีดเร้นพลังปราณทั้งหมดในร่างไปรวมไว้ที่ซีกหน้าด้านข้างอย่างเร่งด่วน
มันรู้ดีว่าถ้าโดนก้านไผ่ของหลี่หมู่ฟาดเข้าหน้าจัง ๆ ไม่ตายก็คางเหลืองแน่!
แต่หลี่หมู่ไม่มีทีท่าว่าจะยั้งมือเลยแม้แต่น้อย
ปัง!
ก้านไผ่รับแรงกระแทกมหาศาลไม่ไหว แตกกระจายเป็นเสี่ยง ๆ
ซุนหลงโดนฟาดกระเด็นลอยละลิ่ว ชนเพื่อนนักเรียนล้มระเนระนาดไปหลายคน แล้วกลิ้งหลุน ๆ ไปกับพื้นอีกหลายตลบ
ทั้งลานเงียบกริบราวกับป่าช้า
“มอนสเตอร์ในเหวลึก มันไม่หยุดมือให้แกง่าย ๆ หรอกนะ…”
หลี่หมู่ปัดเศษไผ่ที่มือ พลางตอกกลับประโยคที่หลี่เสี่ยวหงเพิ่งพูดมาแบบคำต่อคำ
พร้อมกันนั้น ระบบก็เด้งแจ้งเตือนขึ้นมา
[เอาชนะ! ได้รับแต้มพิชิต +19]
[หมายเหตุ: ยิ่งคู่ต่อสู้ที่เอาชนะได้มีความแข็งแกร่งกว่าโฮสต์มากเท่าไหร่ และสร้างความเสียหายได้มากแค่ไหน จะยิ่งได้รับแต้มพิชิตมากขึ้นเท่านั้น]
“เยี่ยม!!”
จู่ ๆ ก็มีเสียงตะโกนเชียร์ดังขึ้นจากกลุ่มนักเรียนที่มุงดู แต่ก็รีบเงียบไปทันที เห็นได้ชัดว่ากลัวซุนหลงจะผูกใจเจ็บ
แต่เสียงเชียร์สั้น ๆ นี้ก็จุดประกายบรรยากาศให้ลุกพรึบ
