เป็นการหยุดนิ่งเป็นเป้าให้ศัตรูชั่วขณะ คู่ต่อสู้มีวิธีสวนกลับเป็นร้อยเป็นพันวิธี
เขาแค่มาเป็นคู่ซ้อมให้ แกกลับฉวยโอกาสที่เขาไม่กล้าสู้กลับ งัดท่านี้ออกมาใช้เนี่ยนะ!
ทุเรศสิ้นดี!
แต่มันสายไปแล้ว ซุนหลงปล่อยหมัดเต็มแรง ระฆังทองแตกกระจายดังเพล้ง
ร่างของคู่ซ้อมถูกพลังเพลิงกลืนกิน กระเด็นลอยละลิ่วออกไป
ท่ามกลางเสียงร้องโหยหวน คู่ซ้อมกลิ้งเกลือกไปกับพื้นเพื่อดับไฟบนตัว เพื่อนนักเรียนหลายคนรีบเข้ามาช่วยเอาเสื้อฟาดดับไฟ
พอคู่ซ้อมถูกพยุงให้ลุกขึ้น เสื้อผ้าก็โดนไหม้เป็นรูพรุน ผมเผ้าแหว่งไปเกินครึ่ง สภาพดูไม่จืดเลยทีเดียว
ซุนหลงสะใจสุด ๆ เงยหน้าขึ้นสะบัดคอ สีหน้าดูฟินจัด
ส่วนหลี่เสี่ยวหงก็เดินเข้าไปพูดจาแดกดัน “มอนสเตอร์ในเหวลึก มันไม่หยุดมือให้แกง่าย ๆ หรอกนะ”
คู่ซ้อมกำหมัดแน่น แต่สุดท้ายก็ทำได้แค่กลืนความแค้นลงคอ
หลี่หมู่ลอบถอนใจ
โลกไฮวูนี่มันช่างโหดร้ายเสียจริง
ช่องว่างระหว่างสถานะของคนแข็งแกร่งกับคนอ่อนแอ มันช่างชัดเจนและเป็นเรื่องปกติซะเหลือเกิน
จังหวะนั้นเอง ซุนหลงที่กำลังบิดคอไปมาก็เหลือบมาเห็นหลี่หมู่
ตาเขาเป็นประกายขึ้นมาทันที
เขาชี้หน้าหลี่หมู่ “หลี่หมู่”
คนที่ซุนหลงอยากกระทืบที