ที่อยู่ขอบสนามรบ
“เจ้าดูอีกที คนเหล่านี้แม้จะหดหู่ขลาดกันทุกคน แต่ลมหายใจบนตัวกลับวุ่นวายอย่างสุดขั้ว ขอแค่มีคนฟันพวกเขาสักดาบ ก็จะทำให้พวกเขาจมอยู่ในการสังหารอย่างสมบูรณ์”
อับเนอร์ชื่นชมอย่างยิ่ง
“ท่าน เราจะไปช่วยหน่อยไหม?”
“ช่วยอะไร?”
หนิวลี่พูดด้วยน้ำเสียงล้อเลียน
“ฉันมาที่ลำดับที่สามมีเพียงสองเรื่องที่ต้องทำ อย่างแรกคือรวบรวมลำดับที่สามให้เป็นหนึ่งเดียว อย่างที่สองคือการฝึกฝน ทุกสิ่งที่ฉันทำต้องมีผลประโยชน์เพียงพอ ไม่อย่างนั้นก็เป็นแค่การทำงานไร้ประโยชน์”
อับเนอร์มองไปที่สองฝ่ายที่กำลังต่อสู้กัน สีหน้าไร้คำพูด
จริง ๆ แล้ว หมู่บ้านทั้งสองดูเหมือนจะมีคนเป็นจำนวนไม่น้อย แต่รวมกันแล้วก็มีเพียงหกเจ็ดคนที่เป็นครึ่งทางสู่เทพเจ้าแห่งแห่งเท่านั้น ส่วนที่เหลือนั้นกลับเป็นเทพระดับล่างธรรมดาทั้งหมด!
กำลังแบบนี้แม้แต่ในลำดับที่สองก็ไม่มีใครมองเห็น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหนิวลี่ที่ตอนนี้เป็นเจ้าของทั้งสองลำดับแล้ว
ปัง!
เสียงระเบิดดังขึ้นในสนามรบ
แล้วเสียงคำรามก็กระจายไปรอบ ๆ
“กู๊ดเอาเครื่องหมายที่ห้าออกมา ไม่อย่างนั้นวันนี้ฉันจะให้พวกพี่น้องมาเอาใจภรรยาสาวงามของแกต่อหน้าต่อตาแก ฮี่ฮี่ฮี่ฮี่…”
“อะไรนะ! แกรู้ได้ยังไง!!”
ถูกสมูร์โจมตีจนร่วงลงพื้น กู๊ดยังไม่ทันฟื้นตัว ทันทีที่สีหน้าซีดขาว ตกใจอย่างไม่น่าเชื่อ
“ฉันรู้ได้ยังไง! แน่นอนว่าได้ยินมากู๊ดแกคิดว่าแกซ่อนไว้ลึกพอแล้ว แต่แกคิดผิด ฉันรู้เรื่องเครื
