ารถข้ามระยะทางหลายสิบลี้ไปได้
เพียงสองสามก้าว หนิวลี่และอับเนอร์ก็มาถึงข้าง ๆ เสาแสงที่พุ่งทะลุฟ้า ที่นี่ดูเหมือนจะมีเมืองเล็ก ๆ อยู่
แต่ตอนนี้ เมืองเล็ก ๆ ทั้งหมดกลับเงียบสงัด แม้แต่ลมหายใจแต่เพียงเล็กน้อยของพลังสีแดงแห่งการสังหารยังกลายเป็นสิ่งที่จับต้องได้ภายในเมืองเล็กนี้
“เทพเจ้าที่นี่… ถูกสังหารหมดทุกตัว!” อับเนอร์ก็แสดงสีหน้าตกตะลึงเช่นกัน
นี่ไม่ใช่ความตกตะลึงต่อความโหดร้ายของฆาตกร แต่เป็นความตกตะลึงที่หลังจากโลกที่สองรวมเป็นหนึ่งแล้ว ยังมีเทพเจ้ากล้าทำเช่นนี้อีกหรือ
ใบหน้าของหนิวลี่ซีดเผือดไป
การกระทำแบบนี้ เป็นการตบหน้าอย่างเปิดเผย หนิวลี่แม้กระทั่งสามารถมองเห็นได้ว่า ตอนที่เทพเจ้าเหล่านั้นสังหารที่นี่ ปากพวกมันต้องตะโกนโหยหวนอย่างสะใจแน่ ๆ
“น่าเกลียด! โลกที่สองรวมเป็นหนึ่งแล้ว เราในฐานะผู้ครองโลก เทพเจ้าทั้งหมดที่นี่คือราษฎรของเรา แต่กลับมาเพิกเฉยเราแบบนี้”
จิตวิญญาณของหนิวลี่แผ่ปกคลุมเมืองเล็กทั้งหมดในพริบตา
ในจิตวิญญาณสัมผัสได้ว่าในห้วงอากาศที่นี่ยังคงมีความแค้นเหลืออยู่หลายพันดวง แต่ในจิตวิญญาณกลับไม่สัมผัสได้ถึงศพของเทพเจ้าแม้แต่ตัวเดียว แม้แต่วิญญาณก็ไม่มีเลย
“ลงมืออย่างสะอาดหมดจดจริง ๆ !!”
ดวงตาของหนิวลี่เริ่มเปล่งแสงเย็นยะเยือกออกมา
