บทที่ 456 วางแผนการชิง [เพลิงบนสวรรค์]
การแสวงหาเพลิงบนสวรรค์มิใช่ความคิดฉับพลันของลวี่หยาง
แท้จริงแล้ว ตั้งแต่ครั้งที่เขากวาดล้างวังมังกรและได้ครอบครองเคล็ดวิชาปราณแท้ชั้นสามที่จ้าวมังกรได้คำนวณขึ้นมา ชื่อว่า《คัมภีร์วลีมังกรเรืองรองเพลิงสวรรค์》เขาก็มีความคิดนี้อยู่แล้ว *ชื่อเก่า 《คัมภีร์ถ้อยคำสวรรค์แสงมังกร》
《คัมภีร์วลีมังกรเรืองรองเพลิงสวรรค์》คือวิชาที่สอดคล้องกับเพลิงบนสวรรค์
ในตอนนั้น เขาสงสัยว่าวิชานี้อาจมีกลลวงที่จ้าวมังกรซ่อนไว้ จึงเลือกเก็บงำไว้ก่อน แต่ก็หาได้หมายความว่าเขาจะเลิกใส่ใจ
เมื่อชาติก่อน เขาเคยถือครองตำแหน่งมรรคผลชั่วคราว ก็เคยใช้พลังของตะเกียงดับแสงกวาดมองหนึ่งครั้ง ซึ่งตะเกียงดับแสงนั้นสามารถส่องสว่างได้แม้ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์จะมืดบอด ความสามารถในการเปิดเผยสิ่งเร้นลับนั้นสูงยิ่ง สามารถทำลายแม้แต่อุปสรรคแห่งญาณรู้ ดังนั้นตำราวิชาปราณแท้ชั้นสามเพียงหนึ่งเล่ม ย่อมมิใช่อุปสรรค
จากนั้นลวี่หยางก็ถึงกับตื่นตะลึง
ไม่มีปัญหาอันใดเลย
ใช่แล้ว ไม่มีหลุมพรางแม้แต่น้อย เงื่อนไขเดียวของวิชานี้คือผู้ฝึกต้องมีสายเลือดมังกรแท้เท่านั้น นอกนั้นไม่มีข้อห้ามใด ๆ
จ้าวมังกร ช่างเป็นมังกรที่ซื่อตรงนักลวี่หยางอดมิได้ที่จะเอ่ยในใจ
ไม่น่าแปลกใจเลยที่ตระกูลมังกรแท้ถูกขับไล่ไปยังแดนโพ้นทะเล
ในดินแดนอันโหดร้ายเช่นนี้ หากหัวใจไม่แข็งกระด้าง ย่อมยืนหยัดไม่ได้
แต่ก็จริงอยู่เพราะจ้าวมังกรเองก็
