ู้อะไรเลย
นอกจากนี้ ยังมีพิธีกรรมที่จะต้องประกอบเพื่อดึงดูดการจับตาของเพลิงบนสวรรค์ ซึ่งจ้าวมังกรได้อธิบายไว้ในคัมภีร์วลีมังกรเรืองรองเพลิงสวรรค์แล้วเช่นกัน
พิธีกรรมนั้น แท้จริงก็เรียบง่ายนัก
เพลิงบนสวรรค์นั้น อบอุ่นขุนเขา แผ่รัศมีทั่วหล้า ฉะนั้นหนทางเดียวที่จะดึงดูดให้เพลิงบนสวรรค์จับตามองได้ ก็คือการครองอำนาจปกครองใต้หล้า!
พออ่านถึงตรงนี้ ลวี่หยางก็เข้าใจทันทีว่า เหตุใดจนบัดนี้ยังไม่มีผู้ใดบรรลุเพลิงบนสวรรค์ได้เลย
แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะไม่อยาก
แต่เป็นเพราะ “ใต้หล้า” ที่ว่าหมายถึงการครองครอบทั้งเจียงตง เจียงซี เจียงหนาน เจียงเป่ย ไปจนถึงแดนโพ้นทะเล ครอบคลุมทุกแคว้นทุกแผ่นดิน!
นี่ใครมันจะไปบรรลุได้กัน!?
แน่นอนว่าวิธีลัดก็ใช่ว่าจะไม่มี
หากเพียงปกครองได้แค่เจียงตงเพียงภูมิภาคเดียว อาศัยโครงสร้างของราชสำนักเต๋าก็พอจะดึงดูดสายตาเพลิงบนสวรรค์ได้เหมือนกัน เพียงแต่จะไม่มากนัก
แม้ยังสามารถขอมรรคผลโอสถทองคำได้ แต่โอกาสสำเร็จย่อมลดลงอย่างน้อยสามส่วนในสิบ
“ไม่แปลกที่จ้าวมังกรจะมองสิ่งนี้เป็นเพียงแผนสำรอง เก็บไว้ในคลังสมบัติเผ่ามังกรโดยไม่แตะต้อง เกรงว่าแม้แต่ตนเองก็ยังไม่มั่นใจนัก”
แม้แต่ราชสำนักเต๋าเองก็เช่นกัน
เพลิงบนสวรรค์กับโครงสร้างของราชสำนักเต๋านั้นย่อมสอดคล้องกันอยู่แล้ว ทว่ากลับไม่มีผู้ใดในราชสำนักเต๋าที่พยายามบรรลุเพลิงนี้ คงเพราะคำนึงถึงความยากลำบากเช่นกัน
เมื่อเทียบกันแล้ว กลับเป็นด
