าอย่างกะทันหัน ไม่มีตระกูลใดกล้าพูดว่าสามารถเอาชนะได้เลย
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมืองเสือคำรามเปิดสงครามสี่ด้าน แต่กำลังที่เหลืออยู่ในถิ่นกำเนิดกลับมีเทพองค์หลักและกองทัพมากมายขนาดนี้ ยิ่งทำให้ตระกูลเทพทั้งหลายตกตะลึงไปหมด
“ท่าน ไม่ทราบว่าท่านสามารถตัดสินใจแทนเมืองเสือคำรามได้หรือไม่?”
ดินหนักไม่อยากพูดคุยเยิ่นเย้อมากนัก จึงถามตรง ๆ
“ไม่ได้!” โม่ฉีพูดอย่างเฉยชา
“เอ๊ะ! พูดกันมานานแล้วกลับเป็นคนที่ตัดสินใจไม่ได้”
เทพทั้งหลายต่างรู้สึกโมโหในใจ ดินหนักขมวดคิ้ว
“งั้นขอถามว่าเทพหนิวลี่จะกลับมาเมื่อไหร่?”
โม่ฉีกำลังจะตอบ แต่อากาศเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นอย่างกะทันหัน น้ำวนเกิดขึ้นในอากาศ จากนั้นเงาสองตัวก็บินออกมาจากน้ำวน
“ฮ่าฮ่าฮ่า หัวหน้าตระกูลดินหนัก ไม่เจอกันนานเลยนะ”
เงาปรากฏขึ้นในอากาศ ที่ปรากฏตัวนั้นกลับเป็นหนิวลี่อุ้มอยู่ในอ้อมแขนคือเหมียวเถียนเถียน
“ท่าน!”
โม่ฉีและคนอื่น ๆ รีบทำความเคารพทันที
ท้องฟ้าเบื้องบน เทพสามสิบกว่าองค์ กึ่งเทพหลายร้อยองค์ และกองทัพเกือบหมื่นนายพร้อมกันแสดงความเคารพ ความตระการตาไม่อาจบรรยายด้วยคำพูดได้ นอนอยู่ในอ้อมกอดของหนิวลี่เหมียวเถียนเถียนรู้สึกตื่นตะลึงในใจ
ผู้ชายของตัวเองเติบโตมาถึงขั้นนี้แล้วเชียวหรือ? ผู้เชี่ยวชาญทุกคนที่อยู่ที่นี่ให้ความรู้สึกกับเหมียวเถียนเถียนว่าสามารถฆ่าเธอได้อย่างง่ายดาย
แต่คนเหล่านี้ทั้งหมดยอมอยู่ใต้บังคับบัญชาของผู้ชายของตัวเอง ในใจข
