องเหมียวเถียนเถียนผุดขึ้นมาด้วยความภาคภูมิใจอย่างไม่อาจควบคุมได้
“พบหนิวลี่เทพ”
ท่านผู้อาวุโสเทพจากตระกูลห้าธาตุต่างแสดงท่าทีสุภาพทักทายทันที
หนิวลี่ใบหน้าไม่แสดงอาการกล่าวว่า
“ท่านผู้อาวุโสทั้งหลาย หลังจากแยกย้ายกันที่เขตเทียนซี ไม่คิดว่าจะได้พบกันเร็วขนาดนี้ แต่ผมคิดว่าท่านทั้งหลายมาที่เมืองหูเสียวซานนี่คงไม่ได้มาเที่ยวชมภูเขาชมน้ำใช่ไหม?”
“เทพหนิวลี่ผมอยากถามอย่างหนึ่ง คุณตั้งใจจะรวบรวมโลกที่สองเป็นหนึ่งเดียวและเป็นเจ้าโลกของโลกที่สองใช่ไหม?” ถูฉงถามอย่างจริงจัง
หนิวลี่ยิ้มเบา ๆ
“ท่านผู้อาวุโสถูฉง ท่านมองไม่ออกหรือไร? เมืองหูเสียวซานห่างจากการครอบครองโลกที่สองไม่ไกลแล้ว”
“ถ้าอย่างนั้น เทพหนิวลี่ถ้าคุณครอบครองโลกที่สองแล้ว คุณสามารถรับประกันได้ไหมว่าโลกที่สองจะไม่เกิดสงครามอีก และจะสามารถจัดการโลกที่สองได้อย่างสมบูรณ์?”
จูเชียนโหรวจากตระกูลจูถามขึ้นอย่างกะทันหัน
หนิวลี่กล่าวอย่างภาคภูมิ
“เรื่องนี้ท่านไม่ต้องกังวล ผมมีกำลังพอที่จะพิชิต ก็มีความสามารถพอที่จะบริหารจัดการ ท่านทั้งหลายไม่ต้องมาพูดอ้อมค้อมกับผมที่นี่ มีธุระอะไรก็บอกมาตรง ๆ เลย”
เหล่าเทพหลักของตระกูลห้าธาตุเหลือบมองกัน
“ท่านเทพหลักหนิวลี่ข้าพเจ้าใช้ชีวิตอยู่ในโลกที่สองมากว่าหกหมื่นสามพันกว่าปีแล้ว ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ท่านเป็นคนแรกที่ทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกชื่นชม ในระยะเวลาอันสั้น ท่านทำให้เมืองเสือคำรามเจริญรุ่งเรือง และอย่
