หนื่อยใจ เห็นว่าเธอไม่ชอบแบบนี้ จึงตอบรับคำขอของเธอในการตั้งกองทัพเทพธิดา ไม่คิดว่าหลังจากครั้งนั้น พวกเราจะห่างเหินกันเช่นนี้ พูดไปแล้ว ก็เป็นความผิดของพี่ชายเอง”
โลกิพูดจบก็ดื่มสุราวิเศษหนึ่งแก้ว แม้สุราวิเศษจะมีรสชาติดี แต่ โลกิ กลับรู้สึกขมขื่นเต็มหัวใจ
เม่ยอู๋ไม่แสดงสีหน้า แต่ในแววตากลับมีความรู้สึกสะเทือนใจอย่างชัดเจน
ในตอนนี้ เทพเจ้าผู้ปกครองร่างผอมเล็กมีประกายดุร้ายวาบผ่านดวงตา กำลังจะระเบิดอารมณ์ ทันใดนั้นสีหน้าก็เหม่อลอย ตามด้วยสีหน้าซีดขาว เลือดสีทองพุ่งออกมาจากปากหนึ่งคำรบ
“คุณ~~~~”
เม่ยอู๋มองเทพเจ้าผู้ปกครองร่างผอมเล็กด้วยสีหน้าเย็นชา
“มิตรภาพแปดพันปี คุณกลับไม่เห็นค่าแม้แต่น้อย ฮ่า พี่สาม คุณถูกความปรารถนาครอบงำจิตใจอย่างสิ้นเชิงแล้ว”
เทพเจ้าผู้ปกครองร่างผอมเล็กกระตุกมุมปาก แล้วมองไปที่โลกิที่ไม่มีความเคลื่อนไหว ทันใดนั้นก็ยิ้มขมขื่นพูดว่า
“ดี ช่างเป็นโลกิที่ยอดเยี่ยม วันนี้ฉันตาย ยอมรับด้วยใจจริง!”
พูดจบ เทพเจ้าผู้ปกครองร่างผอมเล็กล้มลง วิญญาณกระจายสู่ฟ้าดิน
โลกิเก็บมือที่สังหารเทพเจ้าผู้ปกครองร่างผอมเล็กโดยไม่แสดงสีหน้า พูดอย่างเรียบเฉย
“เทพเจ้าผู้ปกครองเม่ยอู๋ ผมหวังว่าหลังจากผมตาย คุณจะปฏิบัติต่อเหล่าเทพเจ้าเหล่านั้นอย่างดี พวกเขาล้วนเป็นผู้บริสุทธิ์”
