บทที่ 565 โม่หานต้า
รีเบคก้ายิ้มกว้าง
“ฉันรู้ ฉันแค่ดีใจที่มีน้องชายที่แข็งแกร่งอย่างคุณ ต่อไปถ้าพี่สาวเจอศัตรู ก็จะมีคนช่วยแล้ว”
“ศัตรู?”
หนิวลี่มองรีเบคก้าอย่างประหลาดใจ
“พี่สาวเป็นเทพธิดาสายธรรมชาติ มีชื่อเสียงในการไม่ก่อความขัดแย้ง ยังมีคนมาหาเรื่องคุณด้วยหรือ?”
“การที่พี่สาวเป็นแบบนี้ ในสายตาของหลายคน ล้วนมองว่าเป็นการวางท่า ในโลกที่เก้ามีเทพธิดาหลายคนที่ทนไม่ได้ บอกว่าถ้ามีโอกาสจะต้องสั่งสอนพี่สาวให้ได้ น้องชายที่ดี คุณต้องรีบมาถึงโลกที่เก้านะ อย่างนั้นฉันก็จะไม่กลัวการแก้แค้นของคนพวกนั้นแล้ว” รีเบคก้าพูดอย่างน่าสงสาร
หนิวลี่เบ้ปาก
“พี่สาวคิดว่าฉันเก่งเกินไปแล้ว ไม่พูดถึงว่าตัวคุณเองก็ไม่อ่อนแอ แค่ชื่อของย่าแห่งพื้นดินวางอยู่ตรงนั้น ก็ไม่มีใครกล้ารังแกคุณหรอก!”
“นั่นไม่แน่นอน ในโลกที่เก้า มีผู้แข็งแกร่งมากมายเกินกว่าที่คุณจะจินตนาการได้ แม้ย่าแห่งพื้นดินจะมีชื่อเสียง แต่ก็มีผู้แข็งแกร่งมากมายที่ไม่สนใจ ถ้าวันหนึ่งมีคนมาเล่นงานพี่สาวแบบไม่ให้ตั้งตัว ก็อาจจะไม่ได้เจอน้องชายอีกแล้ว”
หนิวลี่เหงื่อตก เส้นสีดำผุดขึ้นบนศีรษะ
คนคนนี้พูดราวกับว่าถ้าตัวเองไม่แสดงท่าทีอะไรสักอย่าง ก็จะเป็นการไม่ให้เกียรติเธอ แต่พูดอีกอย่างหนึ่ง รีเบคก้าก็ถือเป็นหนึ่งในเทพที่เขารู้จักก่อนเข้าสู่โลกที่เก้า และตอนนั้นเธอก็ช่วยเหลือเขามาก แค่เพื่อบุญคุณนี้ การดูแลเธอสักหน่อยก็ไม่มีอะไรน่าเสียดาย
“เรื่องนี้ว
