ทำสำเนาแผนที่ให้ฉันหนึ่งชุด เรื่องวันนี้ก็จบ ไม่งั้นวันนี้ไม่มีใครช่วยเธอได้”
บรรพบุรุษดาวเทียนในรอยแยกหันกลับมาสนใจรีเบคก้าอีกครั้ง น้ำเสียงเหลิงต้าน
“ฉันจะปกป้องเธอเอง! แกจะทำอะไร!”
ในตอนนี้ ตุ๊กตาดินในมือของเรเบคก้าก็พลันมีชีวิตขึ้นมาราวกับมีชีวิต แวบหนึ่งในความว่างเปล่า มันกลายเป็นหญิงชราร่างเตี้ย แต่ทั้งร่างแผ่พลังเทพอันเข้มข้น
“คารวะคุณย่า!”
เรเบคก้าและเหล่าพันธมิตรเทพธรรมชาติทั้งสามคนค้อมคำนับ คุณย่ามองช่องว่างในอากาศอย่างดูแคลน ก่อนจะหันมามองเรเบคก้าและสาวทั้งสามด้วยใบหน้าอันเปี่ยมด้วยความเมตตา แล้วยิ้มพูดว่า
“ลำบากพวกเธอแล้ว ไอ้แก่นั่นมันก็แค่คนแก่ไร้ยางอาย อย่าเอาคำพูดของมันมาใส่ใจ ตราบใดที่ฉันอยู่ที่นี่ ไม่มีใครทำร้ายพวกเธอได้หรอก”
“พระแม่ธรณี คุณไม่ได้เข้าไปในยมโลกเพื่อเข้าใจพลังแห่งธรณีหรอกหรือ? ทำไมถึงกลับมาล่ะ?”
บรรพบุรุษดาวสวรรค์ถามอย่างงุนงง
“ฮึ ถ้าฉันไม่กลับมา พวกลูกศิษย์ของฉันคงถูกนักเก่งอย่างนายรังแกตายพอดี”
คุณย่าธรณีพูดเสียงเย็น
“พูดแบบนั้นไม่ถูก ฉันแค่ต้องการแผนที่สักชุด นี่มันเรียกร้องมากเกินไปหรือไง?”
“ฉันไม่ให้ แล้วนายจะทำอะไรได้? ดาวสวรรค์ ไม่ใช่ฉันจะพูด พลังดาวเคออสของนาย ในสายตาคนอื่นอาจจะดูดี แต่ต่อหน้าฉัน มันไม่มีค่าอะไรเลย”
คุณย่าธรณีพูดเสียงเย็นชา
บรรพบุรุษดาวสวรรค์ถึงกับอึ้งไปทันที แต่คำพูดนี้กลับแฝงไว้ด้วยความจริง พลังธรณีของคุณย่าธรณีเป็นจุดอ่อนข
