บทที่ 534 วันแห่งความพินาศ
“แม่เจ้า พลังยุทธ์ยิ่งสูง ความฉลาดก็ยิ่งสูง ร่างกายก็ยิ่งคล่องแคล่ว ไม่รู้ว่าคนที่ออกคำสั่งอยู่ใต้ดินนั่นเป็นสิ่งมีชีวิตแบบไหนกันแน่!”
“ไอ้เด็กโง่ วันนี้คือวันแห่งความพินาศของพวกเจ้า การเรียกอุกกาบาต”
เสียงของผู้ที่ออกคำสั่งดังมาอีกครั้ง เสียงนั้นเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว และสี่คำสุดท้ายดูเหมือนจะเป็นคาถาบางอย่าง
ทันใดนั้นก้อนหินขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า หินแต่ละก้อนแผ่คลื่นพลังอันทรงพลังออกมา
“ระวัง!”
หนิวลี่สีหน้าเปลี่ยนไป มองดูก้อนหินขนาดเท่าบ้านบนท้องฟ้าอย่างจริงจัง โดยปกติแล้วหินขนาดใหญ่แค่ไหนก็ไม่สามารถทำร้ายเทพได้ แต่ก้อนหินประหลาดที่ปรากฏบนท้องฟ้านั้น ทำให้ หนิวลี่เข้าใจว่า หากถูกหินเหล่านี้ทับ แม้จะไม่ตาย ก็คงเสียชีวิตไปครึ่งหนึ่ง
“ยายแก่เอ๊ย คราวนี้เรื่องใหญ่แล้ว”
หนิวลี่พูดพลางโจมตีปีศาจหินรอบข้าง และจับตาดูก้อนหินบนท้องฟ้า
“ทำลาย!”
ในเสียงตะโกนไร้ความปรานี ก้อนหินสีดำในอากาศตกลงมาเหมือนฝน
“เปิดใช้สถานะไร้พ่ายของแหวนเทพ เพิ่มพลังโจมตียี่สิบเท่า”
ในตอนนี้ หนิวลี่ไม่สนใจอะไรอีกแล้ว เปิดใช้การเสริมพลังและป้องกันของแหวนเทพ แล้วดึง อับเนอร์ไว้ ความเร็วเพิ่มขึ้นหลายสิบเท่าในทันที พวกเขาหายวับไปในพริบตา
“ปั๊บ ปั๊บ ปั๊บ!”
ก้อนหินในอากาศตกลงมาทีละก้อน แต่หลังจากตกลงมาแล้วกลับไม่มีเสียงดังสนั่น แต่ก้อนหินแต่ละก้อนบิดเบี้ยวอย่างประหลาด แล้วกลายเป็นปีศ
