าจหินสีดำ
ปีศาจหินเหล่านี้ดูเหมือนจะมีพลังแค่ระดับเทพชั้นสูง แต่ความคล่องแคล่วของร่างกายไม่ต่างจากเทพทั่วไป และยังมีความเร็วที่น่าทึ่ง ไม่นานก็พัวพันกับหนิวลี่คอยรบกวนไม่หยุด
สิ่งที่ทำให้หนิวลี่หนักใจที่สุดคือ พวกปีศาจหินสีดำพวกนี้ไม่กลัวการโจมตีด้วยพลังจิต การโจมตีด้วยพลังจิตไม่ได้ผลกับพวกมัน
และดาบภาพลวงของอับเนอร์ก็ไร้ประสิทธิภาพเช่นกัน สามารถจัดการได้แค่หนึ่งหรือสองตัวเป็นครั้งคราวเท่านั้น
“เฮ้ย โกรธแล้วนะ!”
หนิวลี่ปล่อยอับเนอร์มองปีศาจหินสีดำที่ไร้สัญญาณชีวิตพวกนั้นด้วยความโกรธ ดาบตัดสินปรากฏขึ้นในมือโดยไร้เสียง พลังกฎเกณฑ์สายฟ้าอันทรงพลังผสานเข้ากับดาบตัดสิน ทันใดนั้นเสียงดาบก็ดังขึ้นไม่หยุด
“ฟ้าผ่าระเบิด!”
เมื่อพลังกฎเกณฑ์สายฟ้าเข้าสู่ระดับหนึ่ง หนิวลี่ก็วาดดาบตัดสินเป็นรูปครึ่งวงกลม ทันใดนั้นแสงสีม่วงก็แผ่กระจายออกไป
ทุกที่ที่แสงสีม่วงส่องถึง ปีศาจหินสีดำพวกนั้นก็ระเบิดออกทีละตัว ในพริบตา ปีศาจหินถูกทำลายไปครึ่งหนึ่ง
“เอ๊ะ!! พลังกฎเกณฑ์ขั้นเริ่มชำนาญ!! นายเป็นแค่เทพระดับล่าง แต่ทำไมถึงได้ถึงระดับนี้!!”
เสียงประหลาดใจดังมาจากความว่างเปล่า
หนิวลี่พูดด้วยสีหน้าสงบ
“ท่านผู้อาวุโส ผมแค่หลงเข้ามาที่นี่โดยบังเอิญ ไม่ได้ตั้งใจล่วงล้ำอาณาเขตของท่าน ขอให้ท่านปล่อยผมไป ผมหนิวลี่จะซาบซึ้งในบุญคุณยิ่งนัก”
“ฮึ นายบอกว่าบังเอิญก็บังเอิญสินะ อาณาจักรปีศาจหินของเราตลอดหลายล้านปีที่ผ่านมา ไม
