แล้วเหรอ! อืม รอแป๊บ ชั้นหกของวิญญาณนิรันดร์!! นี่ นี่ไม่ใช่อาณาจักรของสัตว์เทพหรอกเหรอ?”
เทียนสือพูดอย่างตื่นเต้น
“ถูกต้อง นี่คืออาณาจักรของสัตว์เทพ!”
“ปล่อยฉันออกไป” เทียนสือพูดอย่างร้อนรน
“คุณไม่ใช่ยังอยากนอนอยู่หรอกเหรอ?”
“นอนบ้าอะไร นอนคนเดียวที่ไหนจะสบายเท่านอนด้วยกันสองคน เผ่าเทียนสือของฉันในโลกล่างสูญพันธุ์ไปแล้ว เหลือแค่ฉันคนเดียว มีแค่อาณาจักรสัตว์เทพนี้เท่านั้นที่อาจจะมีเผ่าเทียนสืออื่นอยู่ นี่เป็นกุญแจสำคัญในการหาภรรยาของฉัน จะนอนได้ยังไง?”
หนิวลี่เหงื่อตก
ฉันอยากเรียกคุณมาฝึกซ้อมต่างหาก ไอ้บ้านี่คิดถึงเรื่องภรรยาได้ยังไง??!!
“ขอร้องละ หัวหน้า คุณมีเมียเป็นฝูง พี่ชายฉันอยู่อย่างเดียวดายมาหลายแสนปีแล้ว ทุกครั้งที่เห็นพวกคุณจูบกัน คุณไม่รู้หรอกว่าหัวใจฉันนั้น~~~”
“พอ ๆ ! ออกไปเลย” หนิวลี่ทำลายพื้นที่ว่างและโยนเทียนสือออกไป
“ฮ่า ๆ ๆ นี่คือกลิ่นอายของอาณาจักรสัตว์เทพจริง ๆ ฉันลองดมดู ภรรยาสุดที่รักของฉันอยู่ที่ไหน? เอ๊ะ มีกลิ่นอายของสัตว์เทพมากมาย ฮ่า ๆ ต้องมีเผ่าเทียนสือของฉันอยู่แน่ ๆ พี่ชายขอไปก่อนนะ เมื่อฉันหาภรรยาเจอแล้ว จะกลับมาหาคุณ”
เทียนสือกระโดดไปมาในความว่างเปล่า แล้วหัวเราะลั่นจากไป ภาพนี้ทำให้หนิวลี่และอับเนอร์พูดไม่ออกพร้อมกัน
“ฮึ ๆ ไม่ต้องสนใจพวกมันหรอก แต่ละคนมีโชคชะตาของตัวเอง สัตว์เทพก็เช่นกัน ฉันให้โอกาสพวกมันแล้ว ต่อไปก็ต้องขึ้นอยู่กับพวกมันเองที่จะสร้าง
