สรรค์ ฉันไม่สามารถดูแลพวกมันไปตลอดชีวิตได้”
“ท่าน พวกเราจะไปที่ไหนกัน?”
อับเนอร์ถามตรงประเด็น
หนิวลี่พูดว่า
“ลิงขาวไปทางเหนือ มังกรฮ่าหลงและนกฟีนิกซ์ไปทางใต้ เทียนสือไปทางตะวันตก งั้นพวกเราก็ไปทางตะวันออกกันเถอะ! ฉันคิดว่า ตะวันออกไม่เลวนะ”
อับเนอร์หันไปมองทางตะวันออก ยังคงเป็นป่าหินที่ไม่มีที่สิ้นสุด จริง ๆ แล้วเขาไม่เห็นเลยว่าตะวันออกดีตรงไหน
หนิวลี่และอับเนอร์มุ่งหน้าไปทางตะวันออก เดินทางไปทางตะวันออกต่อเนื่องสามวัน หนิวลี่และอับเนอร์ยังคงอยู่ในป่าหินแห่งนี้
“บ้าเอ๊ย จมูกของเทียนสือนี่แม่นยำกว่าจมูกหมาอีก เดินมาสามวันแล้วยังไม่เห็นสัตว์เทพอิงจื่อสักตัว มันรู้ได้ยังไงว่าที่นี่มีสัตว์เทพ!!”
“ท่าน ผมรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง!”
อับเนอร์พูดอย่างจริงจัง หนิวลี่ชะงัก แล้วจิตวิญญาณของเขาก็สั่นไหว ใบหน้าเขาเปลี่ยนเป็นหม่นหมองทันที
