่ในวิถีสวรรค์ กลับเป็นการได้รับโอกาส และยังมีภัยพิบัติเทพทุกล้านปี แม้ส่วนใหญ่จะหลบหนีได้สำเร็จ แต่ก็มีเทพชั้นหนึ่งที่พินาศ สิ่งเหล่านี้ล้วนต้องกลับคืนสู่สวรรค์และพื้นดิน”
“วิถีสวรรค์ไร้ความเมตตา ถือว่าสรรพสิ่งเป็นเพียงฟางหญ้า พูดถึงหลักการนี้นั่นเอง!”
ซื่อหรานฟังแล้วงุนงง แต่เข้าใจประเด็นหนึ่ง นั่นคือทุกสิ่งที่ปาถูทำนั้น มีทั้งโชคดีและโชคร้าย กำลังพยายามคว้าโอกาสรอดชีวิตเพียงเส้นเดียว
ซื่อหรานถอนหายใจ หวังเพียงว่าจะเหลือโชคลาภบางอย่างไว้ให้ชีวิตเล็ก ๆ ที่ยังไม่ได้เกิดมา ไม่นานหลังจากนั้น เมืองหูเสี่ยวซานก็เกิดความเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ขึ้นอย่างกะทันหัน
กองทัพหูเสี่ยวซานที่เงียบเชียบไม่มีความเคลื่อนไหวมาตลอด ปรากฏตัวต่อหน้าผู้คนทั้งหมดในเมืองหูเสี่ยวซาน จากนั้นกองทัพเทพก็แยกย้ายไปสี่ทิศ ประกาศกร้าวตลอดทาง
“เทพทั้งหมดในเขตเมืองหูเสี่ยวซานฟังให้ดี เนื่องจากความวุ่นวายที่เกิดขึ้นในอาณาจักรที่สอง เมืองหูเสี่ยวซานจะรับเทพทุกคนที่มาขอลี้ภัย แต่ต้องปฏิบัติตามกฎสามข้อของเมืองหูเสี่ยวซาน”
“ข้อแรก ห้ามใช้กำลังกับผู้อื่น หากเบาจะถูกขับไล่ หากหนักจะถูกสังหาร ข้อสอง ห้ามเดินทางไปไหนมาไหนตามอำเภอใจ หากฝ่าฝืนจะถูกสังหารทันที ข้อสาม เทพทุกคนที่มีพลังยุทธ์ระดับเทพชั้นสูงขึ้นไป ต้องลงทะเบียนที่เมืองหูเสี่ยวซาน มิฉะนั้นจะถือว่าท้าทาย และจะถูกสังหาร!”
เมื่อประกาศกฎสามข้อออกไป ก็ทำให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจาร
