่มีเคราดกหนา
ครึ่งเทพสูงสุดนั้นแข็งแกร่งมาก การโจมตีแต่ละครั้งสามารถสังหารเทพได้นับสิบ แต่เทพมีมากเกินไป นับหมื่นแน่นขนัด ในนั้นมีผู้แข็งแกร่งไม่ด้อยกว่าครึ่งเทพสูงสุดอยู่หลายคน ดังนั้นการต่อสู้จึงดุเดือด ครึ่งเทพสูงสุดต่อสู้พลางถอยร่นไป
“น่าโมโห ปาวาเด ถ้านายมีฝีมือก็ออกมาประลองกับฉันสิ ใช้วิธีการเลวทรามแบบนี้ จะเรียกว่าครึ่งเทพสูงสุดได้ยังไง”
ครึ่งเทพสูงสุดเคราดกคำรามด้วยความโกรธ
“ฮึ เอ็ดมัน นายไม่ต้องแก้ตัวหรอก ถึงขุมทรัพย์นี้เราจะค้นพบด้วยกัน แต่นายกลับคิดจะกินคนเดียว นายไร้คุณธรรม ก็อย่าโทษว่าฉันไร้ความปรานี”
ชายวัยกลางคนที่อยู่ด้านหลังกลุ่มเทพตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“ดี! ดีมาก! ถ้าครั้งนี้ฉันไม่ตาย ปาวาเด ฉันจะทำให้นายอยากมีชีวิตก็ไม่ได้ อยากตายก็ไม่ได้!” ชายเคราดกตะโกนด้วยความเดือดดาล
“นั่นก็ต้องดูว่านายมีความสามารถหนีรอดไหม! พี่น้องทั้งหลาย เพื่อขุมทรัพย์ ฆ่า!”
ชายที่มีท่าทางอำมหิตปลุกเร้าเหล่าเทพ
“ถ้าอย่างนั้นก็อย่าโทษว่าฉันไร้ความปรานี”
ชายเคราดกผลักไสกลุ่มเทพออกไป แล้วล้วงเอาวัตถุสีดำออกมาจากอก กลุ่มเทพที่เข้าใกล้ชะงักทันที ลังเลไม่กล้าเข้าใกล้
“เทอร์มินัลแห่งความพินาศ!”
ชายเคราดกตะโกน
“เทอร์มินัลแห่งความพินาศ!! นี่มันอาวุธต้องห้ามของบรรพบุรุษไม่ใช่หรือ?”
เทพบางตนที่มีความรู้รีบถอยหลังอย่างร้อนรน เทพอื่น ๆ เห็นท่าไม่ดีก็พากันวิ่งหนีตาม ทันใดนั้น กองทัพเทพที่เคยโจมตีอย่