างเป็นระเบียบก็กลายเป็นความวุ่นวาย
“บ้าเอ๊ย นั่นมันของปลอม ของปลอม ทุกคนโจมตีเดี๋ยวนี้”
ชายอำมหิตคำรามด้วยความร้อนใจ แต่ตอนนี้ความเป็นระเบียบเรียบร้อยได้พังทลายไปแล้ว ไม่มีเทพคนไหนเชื่อฟัง แม้แต่เทพบางตนที่เข้าใจและต้องการโจมตี ก็ถูกกองทัพเทพที่วุ่นวายขัดขวางจนไม่สามารถเข้าใกล้ได้
วัตถุสีดำในมือของชายเคราดกพลันปล่อยลำแสงสีดำออกมา ลำแสงฉีกผ่านความว่างเปล่า ชายเคราดกมองชายอำมหิตเป็นครั้งสุดท้ายด้วยความแค้น ก่อนจะยิ้มเยาะเย้ยราวกับบอกว่า
“รอดูเถอะ”
แล้วเข้าไปในความว่างเปล่าที่ถูกฉีกออก
เมื่อลำแสงสีดำหายไป ครึ่งเทพสูงสุดเคราดกก็หายตัวไปด้วย เหลือเพียงกองทัพเทพที่วุ่นวาย
“เอ๊ะ! ไม่มีระเบิดเหรอ?”
“คงเป็นของปลอมมั้ง?”
“โดนหลอกแล้ว~~~~”
…
“ไอ้พวกโง่ ไร้ประโยชน์!!” ชายอำมหิตกระโดดโกรธเกรี้ยว
…
“ท่าน มีกองทัพเทพกลุ่มหนึ่งกำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้ ห่างจากเมืองหูเสี่ยวซานเพียงสามร้อยลี้เท่านั้น”
ในจวนเจ้าเมืองหูเสี่ยวซาน กลุ่มผู้นำที่กำลังประชุมกันอยู่ถูกทหารเทพที่วิ่งเข้ามารายงานทำให้การประชุมหยุดชะงัก
ปาถูขมวดคิ้วถาม
“นี่เป็นกองทัพเทพที่เข้าใกล้เมืองเขาคำรามเสือรอบที่เท่าไหร่แล้ว?”
“เป็นรอบที่ห้าแล้ว” ผู้อาวุโสระดับเทพชั้นสูงคนหนึ่งตอบอย่างเคร่งขรึม
“ช่างเป็นยุคแห่งความวุ่นวาย! สมดุลที่โลกที่สองรักษามาเป็นล้านปีกำลังจะถูกทำลายหรือ?”
ปาถูถอนหายใจ
“ท่านผู้ปกครองเมือง พวกเรายังถือว่าโชคดีนะ มีข่าว
