บทที่ 514 กฎนิรันดร์สามประการ
“เธอ เธอ เธอ เธอ เธอ เธอ…”
หลิงหลิงโกรธจนพูดไม่ออก แสงม่วงหลายสายพลุ่งพล่านบนร่างของเธอ
“เอ่อ ใจเย็น ๆ ใจเย็น เธอเป็นลูกสาวของนางพญาปีศาจเทียนตู้ผู้ยิ่งใหญ่ มีฐานะสูงส่ง ทำไมต้องไปถือสาไข่ใบนี้ด้วยล่ะ ใช่ไหม” หนิวลี่ถูกคลื่นพลังงานอันทรงพลังจากร่างของหลิงหลิงสั่นสะเทือนจนไม่มีแรงต่อต้าน ได้แต่ปลอบประโลมด้วยสีหน้าบิดเบี้ยว
“ฉันไม่ใจเย็นแล้ว ฉันจะกินมันให้ได้”
หลิงหลิงกัดฟันพูด ใบหน้าขาวนวลแดงก่ำ
“อยากกินฉัน? เธอยังอ่อนหัดเกินไป”
ไข่ยักษ์ปรากฏอักษรเทพอีกบรรทัด ท่าทีเหยียดหยามอย่างที่สุด
“ดี งั้นก็ลองดูสิ”
หลิงหลิงคำรามด้วยความโกรธ ทันใดนั้นแสงม่วงก็ม้วนตัวปกคลุมท้องฟ้า
“ฮึ ถ้าเป็นแสงม่วงแห่งความโกลาหลที่สมบูรณ์ของแม่เธอ ฉันอาจจะยังเกรงใจอยู่บ้าง แต่เด็กน้อยอย่างเธอ ยังไม่น่ากลัวพอ” ไข่ยักษ์กระโดดขึ้นลงยั่วโมโหต่อไป
“ยังเร็วเกินไปที่จะพูดใหญ่ ลองดูแล้วจะรู้”
หลิงหลิงมองด้วยสายตาเย็นชา แสงม่วงแห่งความโกลาหลตอนนี้ปกคลุมท้องฟ้าแล้ว ภายใต้การปกคลุมนั้น พลังกฎเกณฑ์มากมายต่างหลบหลีก หนิวลี่มองด้วยความขมขื่น พลังกฎเกณฑ์ที่ตนเองกำลังแสวงหาอยู่ ภายใต้แสงม่วงแห่งความโกลาหลของหลิงหลิง กลับดูไม่มีความหมายเลย
พลังกฎระเบียบ!! ตนเองจะไปถึงระดับนั้นได้เมื่อไหร่กัน!
ครั้งนี้ไข่ยักษ์ไม่ได้หลบหนีอีกต่อไป ดูเหมือนว่ามันจะไม่สนใจแสงม่วงของหลิงหลิงจริง ๆหลิงหลิงยิ้มเย็น ใช้จิต
