ิงโกรธจริง ๆ แล้ว บนเปลือกไข่มีแสงสีม่วงก่อตัวเป็นลำแสงสีม่วงหลายสาย จากนั้นไข่ยักษ์ก็วูบหายไปทันที เมื่อปรากฏอีกครั้งก็อยู่ห่างออกไปหลายร้อยลี้ที่แหล่งกำเนิดกฎเกณฑ์อีกแห่งหนึ่ง และยังคงส่องแสงวับวาว
“ไข่นี่!! ไข่ใบนี้!!!”
ลี่หลิงตกตะลึง ไม่เคยเห็นไข่ที่วิ่งหนีได้มาก่อน หรือว่าสิ่งมีชีวิตในไข่ใบนี้เริ่มตื่นขึ้นมาแล้ว?
ลี่หลิงไม่ยอมแพ้ จึงควบคุมปราสาทไล่ตามไป ไข่ยักษ์รับรู้ถึงพลังงานของลี่หลิง แล้ววูบหายไปปรากฏในที่อื่นอีกครั้ง
“พี่สาวโกรธแล้วนะ!!”
ลี่หลิงเอามือเท้าสะเอว ขมวดคิ้วตาเขียว และแล้วการไล่ล่ากันชุดหนึ่งก็เริ่มขึ้นในแหล่งกำเนิดกฎเกณฑ์
แต่ไม่ว่าลี่หลิงจะทำอย่างไร เมื่อเข้าใกล้ไข่ยักษ์ มันก็จะรับรู้ได้ทันที แล้วย้ายตำแหน่งอย่างรวดเร็ว ไม่ให้โอกาสลี่หลิงได้ลงมือเลย
“ไข่บ้านี่! ทำให้พี่สาวโกรธจนได้”
ในที่สุดลี่หลิงก็ต้องยอมแพ้การไล่ล่า และอารมณ์เสีย
“เอ๊ะ ใช่แล้ว ถ้าฉันจับไม่ได้ ก็ให้ไอ้ตัวเหม็นนั่นมาจับสิ ฮิ ๆ วิธีนี้ดีนี่!”
ลี่หลิงพูดอย่างร่าเริง แล้วเหลือบมองไข่ยักษ์ที่ย้ายตำแหน่งอีกครั้ง หัวเราะคิกคัก ปราสาทสีดำก็ฉีกผ่านความว่างเปล่าหายไปทันที
หลังจากลี่หลิงจากไป ไข่ยักษ์สีม่วงปรากฏในที่ที่ลี่หลิงเคยยืน กระโดดไปมาสองสามครั้ง ดูเหมือนจะมีความสุขมาก
“ไอ้ตัวเหม็น ไอ้ตัวเหม็น!! ออกมาเร็ว”
เมื่อลี่หลิงกลับมาที่เมืองหูเสี่ยวซาน จิตวิญญาณของเธอก็แทรกเข้าไปในห้องฝึกใต้ดินที่หนิวลี
