ไม่งั้นคงทนพิษนี่ไม่ไหวแน่ ถ้าถูกคัดออกในวงกลมพิษคงน่าอายทีเดียว”
เซียงเชี่ยนกลอกตาอย่างรำคาญ “ก็เพราะนายเลือกเกิดในที่ห่างไกลแบบนี้ ไม่งั้นพวกเราคงไม่ต้องมาลำบากขนาดนี้”
เซียงโหยวไม่ยอมแพ้ “แล้วทำไมตอนฉันเลือกนายถึงไม่พูดอะไรเลยล่ะ”
“หุบปาก!”
เซียงจั๋วจ้องพวกเขาและหยุดการโต้เถียง “เก็บพลังไว้ ทุกความล้มเหลวคือบทเรียน ในรอบที่สองพวกเราต้องรีบไปที่ศูนย์กลางวงกลมให้เร็ว ตอนนี้ฉันต้องศึกษามันก่อน”
จากนั้นเขาก็แตะนาฬิกาเพื่อเปิดแผนที่เกาะและยืนยันเส้นทาง
ทันทีที่คลี่แผนที่เกาะออก ม่านตาของเซียงจั๋ก็หดเล็กลงทันทีและพูดอย่างรีบร้อน
“มีผู้สมัครที่ถูกทำเครื่องหมายกำลังเข้ามาใกล้พวกเราอย่างรวดเร็ว!”
ในระยะการมองเห็น สามารถเห็นจุดสีแดงเคลื่อนที่ไปทางเหนือได้อย่างชัดเจน และจากเส้นทางการเคลื่อนที่ มันกำลังมุ่งหน้ามาทางพวกเขา
“กล้ามาคนเดียวเนี่ยนะ? ไม่น่าใช่ ต้องมีคนอื่นอยู่แถวนี้อีกแน่!”
“ดูสิว่าใคร!”
เซียงจั๋วคลิกที่จุดแดงด้วยสีหน้าจริงจัง และข้อมูลก็ปรากฏขึ้นทันที
“ปู้โสวอี้? อาจารย์ของเขาคือหลิวป๋อ!”
“หลิวป๋อ! เมืองเผิง! เขาคืออาจารย์ที่เราเจอในถ้ำปีศาจเก้ายอด!”
“คนที่ชื่อปู้โสวอี้นี้ จะใช่สามสาวที่เราเห็นวันนั้นไหมนะ? ถ้าใช่เขาละก็ พวกเราคงจะตกอยู่ในอันตรายแน่”
“ไม่หหรอก นั่นไม่ใช่ชื่อผู้หญิงสักหน่อย”
ในตอนนี้เซียงจั๋วปิดแผนที่และสั่งการ “สายเกินไปแล้ว พวกเรากำลังจะเจอกัน เตรียมตัวพร้อมรบ
