ป็นต้องกำจัดพวกเขาให้สิ้นซากไหม”
แววความรำคาญวาบผ่านดวงตาของเจียงเยว่หลี
สามคนที่ตามหลังพวกเธอมาเหมือนเงาตามตัว ทำให้พวกเธอต้องเปลี่ยนที่ทุกสองสามนาที
“ไม่จำเป็น ถ้าเรากำจัดพวกเขา คนเหล่านี้จะจดจ่อกับการฆ่าสัตว์อสูรและรับคะแนนได้ยังไง?”
เย่ซวงเยว่มองนาฬิกาข้อมือ ดวงตาเป็นประกาย เธอมองไปรอบๆ และรีบล็อกเป้าหมายไปที่หลังคาแห่งหนึ่ง
“ไปที่นั่นกันเถอะ พวกเรากำลังเข้าใกล้การหดตัวของวงรอบแรกแล้ว อีกไม่นานก็จะถึงตาพวกเราลงมือ”
เมืองเผิง
ห้องรับชมเสมือนจริงส่วนกลาง
ม่านแสงพาโนรามาถูกแบ่งเป็นม่านแสงเล็กๆ ภาพบนม่านแสงแต่ละอันคือมุมมองบุคคลที่สามของผู้เข้าสอบศิลปะการต่อสู้
แม้จะมีจอภาพมากมาย แต่มันเป็นไปไม่ได้ที่จะเห็นสถานการณ์ของผู้เข้าสอบทุกคน
ภาพส่วนใหญ่บนจอแสดงผลแบบสุ่ม และแทบจะเป็นไปไม่ได้ที่ภาพของผู้เข้าสอบคนหนึ่งจะแสดงนานเกินสิบวินาที
แต่ไม่ใช่ทุกจอที่เป็นแบบนี้ ตรงกลางของจอเล็กที่อัดแน่น มีจอใหญ่สิบจอที่มีขนาดใหญ่กว่าจออื่นๆ หลายเท่า
ภาพในจอเหล่านี้มีความโดดเด่นมาก ต่างจากจอเล็กอื่นๆ
ตัวอย่างเช่น มีภาพของผู้เข้าสอบที่ติดอันดับต้นๆ ในรายชื่อหนึ่งร้อยอันดับแรก และยังมีภาพของผู้เข้าสอบที่กำลังจะถูกคัดออก
โดยทั่วไปแล้ว จอใหญ่สิบจอตรงกลางจะได้รับความสนใจมากกว่า
“ฉันรู้สึกว่าด่านแรกนี้ค่อนข้างง่าย ระดับของสัตว์อสูรไม่สูงเลย ใครที่มีระดับการฝึกฝนสูงกว่าระดับหนึ่งขั้นสี่ก็จะไม่ถูกคัดออกด้วยสัต