แผนไว้ล่วงหน้าและพูดออกมาทันที “ในวันที่อากาศร้อนขนาดนี้ เลือดของสัตว์ที่เรากินไม่หมดจะเน่าเสียง่ายใช่ไหม? นี่เป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอ?”
“ก็ปกติค่ะ” เจียงเยวซีพยักหน้า
“ถ้าอยากเก็บเลือดของสัตว์ให้สดใหม่ต้องแช่แข็งใช่ไหม? มันก็สมเหตุสมผลดีนะ?”
“ก็สมเหตุสมผล” เจียงเยวซีพยักหน้าอีกครั้ง
“งั้นฉันต้องการให้เธอลงมือ ได้ไหม?”
“ไม่… ไม่มีปัญหา”
มุมปากของเจียงเยวซีกระตุกและหยุดหัวเราะทันที ไม่กี่นาทีต่อมา บริเวณนั้นเต็มไปด้วยฟ้าแลบฟ้าร้องและควัน…
แต่ถ้าสูดดมอย่างละเอียด คุณจะได้กลิ่นหอมของเนื้อ
“เสี่ยวเยว่ มาเร็ว กินก่อนเลย”
เมื่ออาหารเลือดสุกครึ่งหนึ่ง สวีเชอก็เรียกเยชวงเยวทันที
“อาจารย์ คุณกินก่อนเถอะ ฉันยังไม่หิวเท่า…”
โครก~
เยชวงเยวรู้สึกอับอายเล็กน้อย แต่ก่อนที่เธอจะพูดจบ เสียงท้องร้องก็ดังขึ้น เสียงท้องร้องนั้นน่าอายมาก
ใบหน้าขาวของเยชวงเยวพลันแดงขึ้นมาทันที
“เธอมากินก่อนเถอะ นี่เตรียมไว้ให้เธอโดยเฉพาะ”
เขายังให้ความสำคัญกับเยชวงเยวศิษย์คนโตของเขามาก เยชวงเยวยิ้มอย่างเขินอาย ค่อยๆ หยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาจากกระเป๋าเสื้อและพับพาดไว้ที่คอ การเคลื่อนไหวของเธอสง่างามมาก “งั้นฉันจะเริ่มละนะ”
“ได้… ไม่มีปัญหา”
สวีเชอกำลังจะตอบแต่เขากลืนครึ่งหลังของประโยคกลับลงไป เพราะเยชวงเยวไม่ได้อยู่ตรงหน้าเขาแล้ว
ที่เชิงภูเขาหยุนหลง วิลล่าตระกูลหลิว
เสียงเบรกดังแหลม รถสีขาวเงินค่อยๆ จอดในลานบ้าน
หลิวปอที่นั่
