ถ้ำปีศาจเขาเก้ายอดขณะที่ดวงอาทิตย์กำลังตกดิน แสงสุดท้ายของวันค่อยๆ พร่าเลือนลง
เสียงคำรามดังต่อเนื่องมาจากบริเวณด้านนอกที่ใกล้กับศูนย์กลางเล็กน้อย
พร้อมกับเสียงคำรามนั้นมีประกายสายฟ้าแลบแปลบปลาบ
“พวกเรารวบรวมคะแนนได้มากพอแล้ว ฉันขอประกาศให้การทดสอบสิ้นสุดลง!”
สวีเชอที่แบกเป้สองใบสูงกว่าตัวคน ยืนอยู่บนลำต้นไม้สูงตระหง่านและตะโกนเสียงดัง
เสียงของเขาดังชัดเจนจนเข้าถึงหูของเยชวงเยวและสองพี่น้องตระกูลเจียงที่กำลังต่อสู้อยู่
ทันทีที่เจียงเยวซีได้ยินคำพูดของสวีเชอ เธอก็อดไม่ได้ที่จะแสดงความดีใจออกมาบนใบหน้า และรีบเก็บโล่น้ำแข็งแล้วถอยกลับทันที
เยชวงเยวที่กำลังต่อสู้ระยะประชิดอยู่ในตอนนั้น สีหน้าของเธอไม่เปลี่ยนแปลงเลยเมื่อได้ยินคำพูดนั้น
เธอทุบหัวสามเหลี่ยมของตั๊กแตนเหล็กดำตรงหน้าด้วยหมัดแล้วจึงถอยกลับ
ส่วนเจียงเยวหลี่ดูเหมือนจะไม่ได้รับรู้อะไรเลย ประกายสายฟ้าเคลื่อนไหวไปทั่วร่างของเธอ ผมสีม่วงปลิวไสวในสายลมภายใต้อิทธิพลของแรงแม่เหล็กไฟฟ้า
ดวงตาที่ลุกโชนของเธอเพิ่มความบ้าคลั่ง และออร่าแห่งเพลิงก็พุ่งสูงขึ้นมาเรื่อยๆ
การฝึกฝนเกือบสองวันทำให้เธอควบคุมพลังเหนือธรรมชาติได้ชำนาญมากขึ้น
ซากศพของสัตว์ร้ายด้านหลังเธอค่อยๆ เปลี่ยนจากสภาพคาร์บอไนซ์เป็นสีดำไหม้จนไม่เหลือร่องรอยให้เห็น
ผู้ที่มีความรู้ย่อมรู้ว่านี่หมายถึงการใช้พลังพิเศษได้ถึงระดับสูงแล้ว และเข้าสู่ขั้นต้นของการไม่ล้นทะลัก
“ความปรารถนา
