กันอย่างรวดเร็ว
แน่นอนว่าเพื่อนก็คือเพื่อน งานก็คืองาน ทั้งสองอย่างไม่ขัดแย้งกัน ในการทำงานทั้งคู่แข่งขันกันอย่างดุเดือด การแข่งขันนี้ยาวนานหลายปี แม้ว่าตอนนี้ทั้งคู่จะมีตำแหน่งศาสตราจารย์แล้ว ในใจก็ยังอยากแข่งขันกันอยู่
“ถ้าจวงเหยียนรู้ว่าฉันเป็นคนลักพาตัวอาจารย์อัจฉริยะที่เขาเลือกจากเมืองเผิง เขาจะโกรธมากไหมนะ?”
เมื่อคิดถึงความเป็นไปได้บางอย่าง หัวใจของหลิวซื่อเหวยก็สั่นไหว และระดับการบำเพ็ญของเขาก็แสดงการแกว่งไหวเล็กน้อยที่แทบสังเกตไม่เห็น
ในเวลาเดียวกัน สวี่เชอกำลังขุดหลุมอย่างขะมักเขม้น คนที่เคยฆ่าคนเป็นประจำต่างรู้ดีว่า การฆ่าคนนั้นง่ายแต่การกำจัดศพนั้นยากกว่า ถ้าจะทิ้งร่างของลุงหลิวที่สวมชุดคลุมไว้บนพื้นโดยไม่สนใจอะไร รับประกันได้ว่าจะถูกสัตว์ป่ากินภายในวันเดียว แต่การทำแบบนั้นก็ยังมีความเสี่ยง ถ้าหากมีคนอื่นที่เดินผ่านมาเจอก่อนล่ะ?
อย่างที่เขาว่ากัน ดูถูกศัตรูเชิงกลยุทธ์แต่รับมือศัตรูอย่างจริงจังในทางยุทธวิธี
สำหรับเขาแล้ว ลุงหลิวเป็นแค่ตัวตลกที่สามารถทำลายได้ด้วยการดีดนิ้วเดียว สิ่งที่ยุ่งยากจริงๆ คือตระกูลหลิว เพราะอย่างไรตระกูลหลิวก็เป็นหนึ่งในหกตระกูลใหญ่ในเมืองเผิง ก่อนที่จะก้าวขึ้นระดับสี่ การซ่อนตัวและรักษาความลับเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด
“อุ๊ย?”
ในตอนนั้น ร่างของสวี่เชอก็แข็งค้างทันที ม่านตาของเขาหดตัวอย่างรุนแรงราวกับเจอแสงจ้า ใบหน้าแข็งทื่อราวกับรูปปั้นหิน และสมองส่
