กลับตกใจจนแทบสำลัก ใบหน้าของสวี่เชอปรากฏอยู่ด้านหลังเขาแล้ว
“คุณคิดว่าผมไล่ตามคุณไม่ทันหรือไง?”
สวี่เชอพูดเบาๆ อยู่ข้างหลังลุงหลิว
“นายไม่ได้อยู่ระดับสามขั้นแปด นายอยู่ระดับสามขั้นเก้าต่างหาก!”
ลุงหลิวมีแววตาตกใจ
แม้ว่าเขาจะไม่ไดอยู่ในตอนทดสอบประจำเดือนครั้งนั้น แต่การต่อสู้ระหว่างอาจารย์หลิวป๋อกับสวี่เชอเป็นที่รู้กันทั่วในโรงเรียน ในความคิดของทุกคนสวี่เชออยู่ในระดับสามขั้นแปด แต่เพียงไม่กี่วันต่อมา สวี่เชอก็ไปถึงระดับสามขั้นเก้าแล้ว!
“นี่! นี่!”
“ขอแสดงความยินดีด้วย คุณเดาถูก แต่น่าเสียดายที่คุณรู้ตัวช้าไปหน่อยนะ”
สวี่เชอยิ้ม และปล่อยพลังระดับสามขั้นเก้าออกมาอย่างเต็มที่!
แกรก!
เสียงกระดูกแตกดังกรอบ ลุงหลิวเจ็บจนงอตัวเหมือนกุ้งในทันที ใบหน้าของเขาเปลี่ยนจากแดงเป็นม่วงและขาวซีดในที่สุด ก่อนที่จะกระอักเลือดออกมาเป็นฟองใหญ่พร้อมเสียง “โฮก!”
สวี่เชอหดกำปั้นกลับ ลุงหลิวทรุดลงคุกเข่าทันที ดวงตาของเขาค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีขาวจนเต็มม่านตา สวี่เชอคว้าคอเสื้อของเขาด้วยมือข้างหนึ่ง และฉีกเสื้อคลุมสีเทาออกด้วยมืออีกข้าง
ในวินาทีที่เห็นใบหน้าทีแท้จริงของเขา ม่านตาของสวี่เชอหดเล็กลงเท่ารูเข็ม “คุณเป็นคนของหลิวป๋อ หลิวป๋อส่งคุณมาที่นี่งั้นเหรอ!”
ในทันใดนั้น สวี่เชอก็เข้าใจทุกอย่าง และไม่มีคำถามใดๆ หลงเหลืออยู่ในใจอีก
“อึกๆ… สวี่เชอ ฉันไม่คิดว่านายจะอยู่ในระดับสามขั้นเก้า ดูเหมือนฉันจะประเมินนายต่ำไ
