ักษณ์ภายนอกที่ธรรมดานะ หม้อใบนี้ทำด้วยมือล้วนๆ และไม่ติดก้นเลยสักนิด ได้ยินมาว่ามีต้นกำเนิดมาจากเมืองจางชิว” เจียงเยวซีแนะนำ
รูม่านตาของสวี่เชอขยายกว้างขึ้นพร้อมกับสูดลมหายใจเย็นๆ สีหน้าของเขาดูประหลาดสุดๆ โอ้โห เมื่อกี้แค่บ่นว่าน้ำดอกไม้กันยุงไม่ดีเท่าหม้อเหล็กใบใหญ่ แต่ดันมีหม้อเหล็กใบใหญ่จริงๆ! ตอนนี้เขาไม่รู้จะทำยังไงดีแล้ว ในขณะที่เจียงเยวซีดูเหมือนจะเข้าสู่โหมดอวดเต็มที่ หยิบของออกมาอวดราวกับเป็นสมบัติล้ำค่า
“มีหม้อเหล็กแล้วก็ต้องมีไฟด้วย คราวนี้ฉันเอาเตาแก๊สรหัสพิเศษมาด้วย มันให้ความร้อนเร็วมาก! ไม่ต้องกังวลนะ มันไม่ระเบิดหรอก และแม้ว่าจะระเบิดจริงก็ไม่ถึงกับมีใครตายหรอก”
“พวกนี้คืออุปกรณ์ทำความร้อน มีทั้งแผ่นร้อน มาสก์ตาไอน้ำ และฝาหมเก็บความร้อน ตอนกลางคืนพวกเราต้องหนาวมากแน่ อุณหภูมิต่ำไม่ดีต่อร่างกาย โดยเฉพาะสำหรับผู้หญิง…”
“และถึงจะไม่มีโอกาสได้ก่อไฟทำอาหารก็ไม่เป็นไร ฉันเอาหม้อไฟกึ่งสำเร็จรูปมาด้วย มีทั้งรสมะเขือเทศ รสแกงกะหรี่ รสพริกไทยดำ และรสนิวออร์ลีนส์…”
“ใช่ๆ ฉันเอายาแก้ท้องเสียมาด้วย การท้องเสียเป็นเรื่องหลีกเลี่ยงไม่ได้เวลาอยู่กลางป่า เตรียมพร้อมไว้ย่อมดีกว่า!”
เจียงเยวซียิ่งพูดก็ยิ่งตื่นเต้น เจียงเยวหลี่ที่ยืนอยู่ข้างๆ หน้าดำเป็นก้นหม้อไปแล้ว เธอถอยห่างจากเจียงเยวซีทันที ถ้าเป็นไปได้เธออยากจะเย็บปากเจียงเยวซีให้สนิทเลย
“หยุด หยุด หยุด!” ในที่สุดสวี่เชอก็ตอบสนอง
