ี่มีร่างกายที่พิเศษขนาดนี้!
“หรือยาขยายเส้นลมปราณมีการดื้อยา?”
เมื่อพูดถึงยา สีหน้าของเซียเติ้งก็กลายเป็นจริงจัง “คนปกติกินได้แค่เม็ดเดียว เม็ดที่สองจะไม่มีผลอะไรเลย”
สีหน้าของสวี่เชอค่อยเปลี่ยนเป็นแปลกประหลาด เมื่อสังเกตเห็นสีหน้าของสวี่เชอ เซียเติ้งก็อดไม่ได้ที่จะเสียงดังขึ้น “เจ้าไม่ได้ให้คนเดียวกินทั้งหมดใช่ไหม!” มันเป็นการสิ้นเปลืองมากที่จะให้คนคนเดียวกินยาขยายเส้นลมปราณถึงสี่เม็ด!
“ไม่ใช่ย่างนั้น” สวี่เชอส่ายหัว สีหน้าของเซียเติ้งผ่อนคลายลง แต่วินาทีถัดมาสวี่เชอก็พูดออกมาทันที “ผมแบ่งให้พวกเธอสองคนเท่ากัน”
“หา? นี่มัน!…” สีหน้าของเซียเติ้งเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว และในที่สุดก็ถอนหายใจ “โธ่เอ๋ย! เสียของเปล่าที่ให้คนละสองเม็ด โอกาสขยายเส้นลมปราณมีแค่ครั้งเดียว ถ้าเส้นลมปราณสามารถขยายได้ไม่จำกัด ราคาของยาขยายเส้นลมปราณคงไม่แค่นี้ มันต้องแพงกว่านี้อย่างน้อยสิบเท่า!”
“แต่สองคนนั้นยังขยายได้เรื่อยๆ นะ” สวี่เชอพึมพำเบาๆ
“หืม? เจ้าว่าอะไรนะ?”
“อ้อ ไม่มีอะไร” สวี่เชอหยุดพูดอย่างรู้กาลเทศะ เขาไม่อยากเปิดเผยความพิเศษในร่างกายของเจียงเยวหลีและเจียงเยวซี ถึงแม้ตอนนี้ยาขยายเส้นลมปราณจะหมดแล้ว พูดไปก็ไม่มีประโยชน์ คิดถึงตรงนี้สวี่เชอก็อดถอนหายใจลึกๆ ไม่ได้
“เจ้าต้องการยาขยายเส้นลมปราณเพิ่มเหรอ?” เซียเติ้งสังเกตสีหน้าของสวี่เชอแล้วถามอย่างระมัดระวัง
ดวงตาของสวี่เชอสว่างวาบขึ้นทันทีแต่แล้วก็หรี่
