พูดพลางเจียงเทียนหยางเก็บบัตรทองกลับไป แล้วหยิบบัตรสีดำออกมายื่นให้เจียงเหลียนเยว่แทน “เอาบัตรนี้ไปให้อาจารย์สวี่เช่อแทน เงินในบัตรนี้มีมากกว่าบัตรก่อนหน้านิดหน่อย ประมาณห้าล้านเอง”
ก่อนที่เจียงเหลียนเยว่จะทันได้พูดอะไร เจียงเทียนหยางก็อธิบายด้วยสีหน้าจริงจัง
“ก็เพราะอาจารย์สวี่เช่อไม่ชอบเงิน พี่ถึงอยากให้เขา เธอคงไม่อยากให้อาจารย์ที่ดีขนาดนี้ต้องกังวลเรื่องเงินใช่ไหมล่ะ?”
หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เจียงเหลียนเยว่ก็รับบัตรดำมาแต่ส่ายหัว
“ฉันว่าอาจารย์สวี่เช่อคงไม่รับหรอก แต่ฉันจะลองดูก็แล้วกัน”
พูดจบก็เปิดประตูรถลงไป
มองตามแผ่นหลังของเจียงเหลียนเยว่ที่ค่อย ๆ หายไปในโรงเรียน เจียงเทียนหยางก็แสดงรอยยิ้มแห่งชัยชนะบนใบหน้า
“น้องสาว พี่อุตส่าห์สร้างโอกาสให้เธอได้ติดต่อกับอาจารย์สวี่เช่อมากขึ้น โชคดีที่เธอไม่ทันสังเกต ในอนาคตเธอจะต้องขอบคุณพี่แน่ ๆ”
ในเวลาเดียวกัน
ที่โรงเรียน
เจียงเหลียนเยว่มองบัตรดำในมือด้วยสีหน้าหม่นหมองเล็กน้อย “พี่ชาย ความคิดเล็ก ๆ ของพี่แทบจะสลักอยู่บนหน้าเลยนะ”
จริง ๆ แล้วเธอมองทะลุความคิดเล็ก ๆ ของเจียงเทียนหยางได้อย่างชัดเจน
