สวี่เช่อไม่ตอบ รอยยิ้มบนใบหน้ายิ่งดูยียวนมากขึ้น
เขายกแขนซ้ายขึ้น ใช้แขนขวาโอบข้อศอก และชี้นิ้วซ้ายตรงไปข้างหน้าในท่างอนิ้ว “มาสิ!”
ใบหน้าของหลิวป๋อพลันแดงก่ำ และทันใดนั้นก็ดูน่าเกลียดชัง
การแพ้ให้สวี่เช่อในการทดสอบประจำเดือนก็น่าอับอายมากพอแล้ว
ตอนนี้ระดับการฝึกฝนของเขายังไม่สามารถกดข่มสวี่เช่อได้อีก เขาจะกลายเป็นตัวตลกของทั้งโรงเรียนแล้ว
“คุณบังคับให้ผมต้องทำแบบนี้เองนะ!”
ใบหน้าของหลิวป๋อนั้นเครียดเกร็ง กล้ามเนื้อที่ขากรรไกรปูดโปน
เส้นลมปราณทั่วร่างพองขึ้น กลายเป็นเส้นที่พันกันซับซ้อนเหมือนรากไม้ พลังงานที่น่าสะพรึงกลัวยังคงไหลทะลักออกมาจากรูขุมขน
ภายในไม่กี่ลมหายใจ พลังงานโดยรอบก็ถึงระดับที่เกินจริง
พลังงานโหมซัดเข้ามาและค่อย ๆ เร่งความเร็วรอบร่างกาย เร็วขึ้นและเร็วขึ้น
ไม่นานนัก อากาศรอบตัวหลิวป๋อก็ถูกบีบอัดหนาแน่นขึ้นไปอีก
“อึก...”
หลิวป๋อครางด้วยความเจ็บปวด เม็ดเหงื่อขนาดเท่าเมล็ดถั่วหยดลงมาจากหน้าผาก
เห็นได้ชัดว่าเขาจะต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการโจมตีครั้งนี้ด้วยพละกำลังที่มีอยู่
บีบอัด บีบอัดอีกครั้ง บีบอัดต่อไป!
อากาศรอบ ๆ ถูกบีบอัดอย่างต่อเนื่อง
