พูดอีกอย่างคือ ฉูเหอและหลิวหานเซิงแทบไม่ใช่ภัยคุกคามสำหรับเขาเลย
ภัยคุกคามเดียวสำหรับเขาคือ…
ดวงตาของเขาหรี่ลง สวี่เช่อพึมพำในใจ ‘ฮ่า ๆ หลิวป๋อสินะ ระดับสามขั้นเจ็ด…’
เขาไม่กลัวตั้งแต่ตอนที่ยังอยู่ระดับสามขั้นห้าแล้ว ไม่ต้องพูดถึงตอนนี้ที่เขาอยู่ระดับสามขั้นหก และความสามารถของเขาได้วิวัฒนาการเป็นระดับ A แล้ว
อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาว่าหลิวป๋อไม่ได้ใช้พลังเต็มที่ในสนามศิลปะการต่อสู้ ถ้าต้องการชนะก็ควรอัปเกรดเป็นระดับสามขั้นเจ็ด จะปลอดภัยกว่า
คิดถึงตรงนี้ สวี่เช่อก็หัวเราะขึ้นมาทันที
“อัปเกรดเป็นระดับสามขั้นเจ็ด ภายในสองเดือน? นี่มันเหมือนคำสาปที่ส่งมาให้ฉันเลยนะ”
…
ตอนเย็น
ในหอพักเดี่ยวหรูหรา
“จิ๊จ๊ะ สมกับเป็นหอพักเดี่ยวหรูหรา ดีกว่าห้องเก่าของฉันเยอะเลย”
สวี่เช่อมองสำรวจรอบ ๆ ด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความเสียดาย
หลังจากสอนหนังสือจนครบวัน เขากำลังจะกลับที่พักของตัวเอง แต่ถูกผู้ดูแลเรียกไว้เสียก่อน
ผู้ดูแลบอกว่าบังเอิญมีห้องว่างในหอพักเดี่ยวและได้จัดสรรให้เขาแล้ว
พูดถึงตรงนี้ ทุกคนก็เข้าใจดีว่าเกิดอะไรขึ้น
โรงเรียนเปิดมาเกือบเดือนแล้ว จะบังเอิญมีห้องว่างพอดีได้ยังไง?