ครั้งนี้เขาค่อย ๆ ยื่นแขนออกไปแล้วชูนิ้วโป้งขึ้นจากนั้นกดมันลงอย่างแรง!
ท่าทางสากลนี้มีค่าเท่ากับคำพูดนับพัน!
ความหมายก็คือ ‘ฉันชนะ’
ก่อนหน้านี้หลงเอ้าเทียนอาจจะยังไม่เปิดเผยตัวตน แต่ตอนนี้ก็เท่ากับเป็นการโจมตีกันซึ่ง ๆ หน้าเลยไม่ใช่เหรอ
ในพริบตาเดียว
สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่สวี่เช่อที่มุมห้อง
พวกเขาอาจจะล้อเลียน หยอกล้อ รู้สึกเสียใจ สงสาร หรือสะใจกับความโชคร้ายของคนอื่น…
ท่ามกลางสายตาเหล่านั้น ยังมีแววกังวลจากแท่นด้านบนด้วย
พูดง่าย ๆ คือในตอนนี้สวี่เช่อถูกตีตราว่าเป็นผู้แพ้ในสายตาของคนส่วนใหญ่ไปเสียแล้ว
“โอ้! พวกคุณคิดว่าผมต้องพ่ายแพ้สินะ”
เขารับรู้ได้ถึงสายตาประหลาดจากทุกคน สวี่เช่อยกมุมปากขึ้น เลือกที่จะเพิกเฉยต่อการยั่วยุของหลงเอ้าเทียน ไม่ได้ตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย กลับรู้สึกตื่นเต้นด้วยซ้ำ
รอคอยที่จะได้เห็นปฏิกิริยาของทุกคนเมื่อเย่ซวงเยว่แสดงระดับพลังแทบไม่ไหวแล้ว!
เขาเชื่อว่าตราบใดที่เขาเอาชนะหลงเอ้าเทียนในการจัดอันดับของชั้นเรียนได้
ทุกคนจะต้องแต่งเรื่องของชายผู้กัดฟันอดทน ฝึกฝนบนฟืนร้อนและชิมน้ำดีขม เพื่อรอวันพลิกชะตาให้กับเขาแล้วเผยแพร่ออกไปอย่างกว้างขวางแน่นอน
