ย่างหนึ่ง
นั่นคือตอนที่สวี่เช่อโจมตีเมื่อกี้ หลงเอ้าเทียนไม่มีปฏิกิริยาตอบโต้เลย!
“สวี่เช่อ แกกล้า…แกกล้าทำร้ายอาจารย์หลงงั้นเหรอ!”
“ชีวิตแกจบแล้ว! สวี่เช่อ แกจบแล้ว! ตอนนี้ถึงแกจะคุกเข่าขอโทษก็ไม่มีประโยชน์!”
ผู้ชายสองคนที่อยู่ข้างหลังหลงเอ้าเทียนพูดติด ๆ ขัด ๆ
ทั้งสองคนถูกภาพที่สวี่เช่อพุ่งเข้าไปตบหลงเอ้าเทียนจนลอยไป ทำเอาขวัญหนีดีฝ่อ
พวกเขาอยู่ใกล้สวี่เช่อมากที่สุดและควรจะเห็นได้ชัดเจนที่สุด แต่เมื่อครู่นี้ทั้งสองคนกลับไม่เห็นเส้นทางการเคลื่อนไหวของสวี่เช่อเลยแม้แต่นิดเดียว รู้สึกแค่ว่ามีอะไรบางอย่างพร่าเลือนผ่านหน้าไป เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้งหลงเอ้าเทียนก็ล้มลงไปกองกับพื้นแล้ว
“น่ารำคาญ!” สวี่เช่อไม่มีความตั้งใจจะจัดการกับตัวประกอบไร้ชื่อทั้งสองคนนี้ ดวงตาเย็นชาของเขาเปล่งประกายน่าขนลุกเบา ๆ
ทั้งสองคนเป็นแค่อาจารย์ชั้นฝึกอบรม มีระดับพลังอยู่ที่ระดับสองขั้นแปดหรือเก้า เพียงแค่สายตาจากสวี่เช่อที่อยู่ในระดับสามขั้นที่สาม ก็ทำให้พวกเขารู้สึกเหมือนตกลงไปในถ้ำน้ำแข็ง เลือดในกายแทบจะแข็งตัว
“แค่ก! แค่ก! โอ๊ย!” ในตอนนั้น บนพื้นหินอ่อนห่างออกไปไม่กี่เมตร หลงเอ้าเทียนไออย่างรุนแรงพลางเอามือปิดปาก ภายใ
