ใจ แต่หลงเอ้าเทียนตาเหลือกไม่ขยับเขยื้อนเลย
“นี่คือการกดข่มระหว่างความสามารถที่สูงกว่าความสามารถเกรดซีสินะ?”
สวี่เช่อมองลงไปที่หลงเอ้าเทียนที่สูญเสียความสามารถในการต่อต้านไปหมดแล้ว ดวงตาของเขาฉายแววเข้าใจ
แม้ว่าทั้งเขาและหลงเอ้าเทียนจะอยู่ในระดับที่สามขั้นที่สามเหมือนกัน
แต่ด้วยการกดทับระดับพลัง ทำให้เขาไม่ต้องใช้ความพยายามมากนักในการต่อสู้กับหลงเอ้าเทียนเลย
เขาถึงกับรู้สึกว่าตัวเองสามารถสู้กับคนที่มีระดับเท่าหลงเอ้าเทียนได้ถึงสามคนพร้อมกันด้วยซ้ำ!
“อ้อ! ใช่แล้ว ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง”
สวี่เช่อดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ แล้วค่อย ๆ เดินไปที่แผนกธุรการ
เหล่าอาจารย์ที่กำลังเข้าแถวต่างหลีกทางให้เขาทันที
“มี… มีอะไรหรือครับ อาจารย์สวี่เช่อ”
ท่าทีของเจ้าหน้าที่แผนกธุรการเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง สีหน้าเขากระตือรือร้นกว่าก่อนหน้านี้มาก
จริง ๆ แล้วทุกอย่างพูดด้วยพละกำลัง สวี่เช่อยิ้มเยาะตัวเอง จากนั้นก็ชี้ไปที่หลงเอ้าเทียน
“อาจารย์หลงยังไม่ได้รับทรัพยากรการสอนใช่ไหม? เขาบาดเจ็บ ผมจะรับแทนเขาเอง”
บรรยากาศตรงนั้นเงียบกริบ ทุกคนรู้สึกอึดอัด หลายคนอดไม่ได้ที่จะกระตุกมุมปาก
ช่วยคนรับทรัพยากรการสอน คุณนี่มันคนดีจริง ๆ
