พูดประโยคนั้นทิ้งไว้แล้วลุกขึ้น สวี่เช่อก็รีบหนีกลับห้องราวกับกำลังหลบหนีภัยพิบัติ พร้อมปิดประตูเสียงดังปัง
บะหมี่ผัดซอสธรรมดา ๆ ชามเดียวทำให้เขายอมรับสวี่ต้าชุนอย่างสมบูรณ์
นอกประตูเหลือเพียงสวี่ต้าชุนที่มีสีหน้าตกตะลึง
เขานิ่งอึ้งไปสิบวินาทีก่อนจะได้สติ หยิบชามและตะเกียบเดินเงียบ ๆ เข้าครัว
ทันทีที่ประตูครัวปิดลง น้ำตาก็ไหลลงมาจากดวงตาเงียบ ๆ
“เฮอะ! วันนี้พายุรุนแรงจริง ๆ…”
…
คืนนั้นผ่านไปโดยไม่มีคำพูดใด
เช้าวันรุ่งขึ้น สวี่เช่อตื่นแต่เช้า
วันนี้เป็นวันแรกของปีการศึกษาอย่างเป็นทางการ เขาต้องไปที่แผนกธุรการตั้งแต่เช้าเพื่อรับทรัพยากรบำเพ็ญ
เมื่อเปิดประตูออกมาถึงพบว่าอาหารเช้าถูกจัดเตรียมไว้บนโต๊ะแล้ว
สวี่เช่อยิ้มรู้ทัน แต่สายตาของเขาถูกดึงดูดไปที่กระถางต้นวิญญาณบนโต๊ะอาหารที่ดูคล้ายต้นพลูด่างมาก
แต่สิ่งที่น่าตกใจคือใบของต้นวิญญาณนี้เต็มไปด้วยจุดดำ!
เพียงแค่คิดทักษะทำลายมายาก็ถูกเปิดใช้งานทันที
[ชื่อ : หญ้าลั่วอิง]
[ระดับ : ระดับกลางขั้นสาม]
[ผล : การชงชาด้วยรากและลำต้นสามารถเพิ่มประสิทธิภาพการบำเพ็ญความสามารถได้เล็กน้อย และเป็นหนึ่งในส่วนผสมหลักสำหรับการทำยาพลังงานระดับสาม]
