นความคาดหวังของเขาตั้งแต่ต้น
“ ทุกอย่างมีราคา . . . ” เจมส์เอ่ยเบาๆราวกับเขาเพียงแค่พึมพำไม่ใช่การเรียกร้อง
มันเหมือนกับจิ้งจอกเฒ่าสองคนคุยกัน ทันทีที่เจมส์เอ่ยขึ้นนายวรเมษก็เผยรอยยิ้มที่คล้ายคลึงกัน “ นั่นเป็นสิ่งที่นักธุรกิจพึงกระทำ ผมเข้าใจดี. . . เอาเป็นว่าถ้าคุณตอบความสงสัยของผมได้ผมจะให้ราคาตามที่คุณเสนอ ยี่สิบห้าล้านดอลลาร์ ”
ได้ยินเช่นนั้นใบหน้าของเจมส์ก็เหยเก เขาดูเหมือนจะหนักใจ “ นั่นไม่คุ้มค่าเลยกับผลประโยชน์ที่คุณจะได้รับ . . . ”
เมื่อเจมส์เอ่ยสิ้นมินาเสะก็เหล่ตาชำเลืองมองไปยังพ่อของเธอก่อนที่จะหันกับมามองเจมส์ด้วยสายตาห้ามปราม เธอรู้ว่าพ่อของเธอนั้นไม่ชอบคนได้คืบจะเอาศอก
อย่างไรก็ตามเจมส์ไม่ได้ใส่ใจกับสายตาของเธอ เขารู้ว่าเขากำลังทำอะไร สิ่งที่นายวรเมษต้องการรู้นั้นคือเบื้องหลังของเส้นทางดวงดาว มูลค่าของข้อมูลนั้นเกินกว่า 25 ล้านดอลลาร์อย่างแน่นอนและมันเป็นข้อมูลที่มีความเสี่ยงมากซึ่งเจมส์ไม่ต้องการที่จะแลกเปลี่ยนหากว่าข้อเสนอนั้นไม่คุ้มค่า
ทว่าในวินาทีต่อมาพ่อของมินาเสะก็ได้เอ่ยสิ่งที่แม้แต่ลูกสาวคนโปรดก็ไม่คาดคิด “ คุณต้องการเท่าไหร่ ? ”