ารับการทักทายพร้อมกับเอ่ย “ คนหนุ่มที่ดี สายตาของคุณแสดงให้เห็นว่าไม่ใช่คนธรรมดาๆ มาเถอะ. . . ทานอาหารกันก่อน ธุระไว้ค่อยคุยกันทีหลัง ”
หลังจากนั้นมื้ออาหารค่ำที่แสนหรูหราก็เริ่มต้นขึ้นซึ่งเจมส์นั้นไม่พลาดที่จะเพลิดเพลินกับความหรูหราฟุ่มเฟือย เขาต้องยอมรับว่าความอร่อยนี้คุ้มค่าสมราคา
มันเป็นเวลานานแล้วที่เจมส์ไม่ได้สัมผัสกับรสอาหารที่ดีเช่นนี้ ต้องรู้ก่อนนะว่าเมื่ออโพคาลิปเฟส 2 เริ่มต้นขึ้น ความฟุ่มเฟือยเหล่านี้ไม่สามารถหาได้ ดังนั้นค่ำคืนนี้เจมส์จึงดื่มด่ำกับรสชาติความอร่อยโดยไม่มีความเกรงใจ
“ นักธุรกิจที่งานรัดตัวอย่างคุณวรเมษถึงกับมาพบผมเป็นการส่วนตัว ให้ผมเดามันคงจะเป็นเรื่องของการแลกเปลี่ยนที่ผมเสนอไปใช่ไหม ? ” เจมส์เอ่ยเปิดประเด็นหลังจากที่มื้ออาหารเกือบจะสิ้นสุดลงไปแล้ว
นายวรเมษจิบไวน์มูลค่าหลายแสนบาทก่อนที่เขาจะเช็ดปากตามมารยาทของผู้ดี หลังจากนั้นเขาจึงเอ่ยขึ้น “ นั่นเป็นแค่ส่วนหนึ่ง จริงๆแล้วผมมีเรื่องที่จะต้องรู้ให้ได้และเชื่อว่าคุณเป็นคนที่สามารถให้ความกระจ่างในเรื่องนี้ ”
เจมส์สามารถล่วงรู้ความต้องการของชายผู้นี้ได้โดยไม่ต้องเดา เขาเผยรอยยิ้มเล็กราวกับว่าสิ่งที่นายวรเมษเอ่ยถามนั้นอยู่ใ
