นหายใจก่อนที่เธอจะเอ่ยขึ้น “ เห้อ นางเป็นเด็กสาวที่อาภัพนัก . . . ข้าจำนางได้ดีเชียวล่ะ เด็กหญิงตัวเล็กๆที่อยู่ๆก็วิ่งมากอดเข่าอาจารย์ของข้า ขอร้องให้ช่วยเหลือแม่ที่ป่วยเป็นโรคประหลาด ”
“ น่าเสียดายถึงแม้ว่าอาจารย์ของข้าต้องการให้ความช่วยเหลือแต่ก็เกินความสามารถ แม่ของนางไม่ได้ป่วยเป็นโรคแต่มันเป็นโชคชะตาที่มาพร้อมกับสายเลือดต้องสาป หนึ่งจะเติบโต หนึ่งจะร่วงโรย. . . ”
ได้ยินคำของหญิงชราเจมส์ก็ขมวดคิ้วด้วยความฉงน หากว่ารักษาไม่ได้แล้วดารินจะเอาสูตรยารักษาแม่มาจากที่ใดกัน ?
“ แต่ข้าได้ยินมาว่านางออกตามหาสมุนไพรเพื่อทำยารักษาแม่ของนาง เป็นไปได้ไหมว่าอาจารย์ของท่านยายจะมอบสูตรยาให้กับนาง ? ” เจมส์สร้างสมมติฐานขึ้นมาก่อนที่เขาจะเอ่ยถามออกไป
หญิงชราส่ายหัวปฏิเสธ “ อาจารย์ของข้าไม่ได้ให้สูตรยารักษาแก่นาง สิ่งที่แม่หนูน้อยคนนั้นตามหาคือเม็ดยาในตำนานที่สามารถรักษาโรคได้ทุกชนิด แม้แต่คนตายก็สามารถนำกลับคืนมาสู่ชีวิต เม็ดยาต้านชะตา ข้าไม่รู้ว่านางรู้จักตำนานของเม็ดยาต้านชะตาได้อย่างไร น่าสงสารที่ตำนานบางอย่างก็เป็นเพียงแค่เรื่องโกหก ”
ทันทีที่สิ้นประโยคเสียงเตือนจากระบบก็ได้ดังขึ้น
: ท่านได้เปิดเส้นทาง
