ู่บ้านแห่งนี้มากนัก ? ”
“ ข้าก็แค่บังเอิญได้ยินเรื่องเล่านี้จากใครบางคนในหมู่บ้าน. . . มันเป็นโศกนาฏกรรมที่น่าเศร้า ข้าเสียใจด้วยกับความสูญเสียที่เจ้าได้รับ ”
ได้ยินเช่นนั้นหญิงสาวก็ส่ายหัวพร้อมกับเอ่ย “ ขอบคุณ แต่มันผ่านมานานแล้ว ข้าไม่อยากนึกถึงมันอีก . . . ”
หลังจากที่สิ้นคำของหญิงสาวเจมส์ก็รู้ว่าหากเขาไม่สามารถหาคีร์เวิร์ดของบทสนทนา ประโยคต่อไปจะกลายเป็นประโยคสิ้นสุดของการสนทนาในครั้งนี้ เขานิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะตัดสินใจตัดเข้าตรงประเด็น
“ เจ้าทราบไหมว่าฆาตรกร ไม่สิ หญิงสาวผู้ที่ตื่นขึ้นจากความตายคือใคร ? ”
คำถามของเจมส์เป็นเหมือนกับตัวเร่งปฏิกิริยาที่ทำให้หญิงสาวนั้นหันกลับมามองยังเขาด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตร
“ ได้โปรดอย่ากล่าวถึงเรื่องนี้อีกต่อไป ถ้าท่านไม่มีอะไรแล้วก็อย่ารบกวนข้า. . . ข้าต้องการความเป็นส่วนตัว ” เสียงของเธอนั้นเย็นและเต็มไปด้วยความเป็นปฏิปักษ์ เห็นได้ชัดว่าเจมส์นั้นได้ล้ำเส้นไปไกลมากแล้ว
แน่นอนว่าเจมส์จะไม่ยอมแพ้ ถ้าเขาถอยตอนนี้เจมส์ก็ไม่มั่นใจว่าเขาจะสามารถสนทนากับNPC หญิงสาวผู้นี้ได้อีกครั้งหรือไม่
“ เจ้ารู้จักดารินไหม ? ”
คำของเจมส์เป็นเหมือนกับสายฟ้าที่ผ่าลงกลางใจของห
