ญิงสาว เธอจ้องมองเจมส์ด้วยดวงตาที่เบิกโพลงแสดงให้เห็นถึงความรู้สึกช็อก อย่างไรก็ตามในวินาทีต่อมาหญิงสาวก็ฟื้นคืนสติ เธอรีบหลบสายตาและปัดปฏิเสธ
“ ดารินคือใคร ? ข้าไม่เคยรู้จักกับใครที่มีชื่อนี้. . . ”
เจมส์เผยรอยยิ้มที่ชั่วร้ายก่อนที่เขาจะชี้นิ้วไปยังจุดที่เป็นหลุมฝังศพของดาริน “ นั่นคือดารินที่ข้ากล่าวถึง ข้าสังเกตเจ้าอยู่สักพักแล้ว มีหลายครั้งที่เจ้าชำเลืองมองไปยังหลุมฝังศพของนาง มันเป็นไปไม่ได้ที่เจ้าจะไม่รู้จักนาง ? ”
หญิงสาวแสดงให้เห็นถึงท่าทีของความลนลานแต่กระนั้นเองเธอก็ยังคงเลือกที่จะปฏิเสธปากแข็ง “ สายตาของข้าจะมองไปที่ใดก็ได้ เจ้าอย่าหาเรื่องมาบีบบังคับข้าเลย ข้าไม่รู้จักนางจริงๆ ”
เจมส์ไม่สนใจว่าหญิงสาวนั้นจะปฏิเสธเช่นไร เขายังคงเดินหน้าขุดค้นความจริงจากเธอด้วยข้อมูลทั้งหมดที่มี
“ เจ้ารู้ไหมว่าจุดจบของนางเป็นเช่นไร ? ”
ในครั้งนี้หญิงสาวชะงัก ใบหน้าของเธอซีดเผือด ดวงตาของเธอเผยให้เห็นร่องรอยของความหวาดกลัว “ ไม่ ข้าไม่รู้ ! ข้าไม่รู้อะไรทั้งนั้น ”
“ โอ้ เช่นนั้นข้าจะบอกให้เจ้ารู้. . . นางถูกรังแกจนตาย ด้วยฝีมือของเด็กๆรุ่นราวคราวเดียวกัน ”
“ ไม่ ! หยุดพูด ข้าไม่อยากได้ยิน ” หญิงสาวตวาดเสียงสั่น สองมือ
